ரொம்ப நாட்களாகிவிட்டது (பதிவுலக) பரிட்சை எழுதி இல்லையா? வெங்கட் கேள்விபதில் தொடருக்கு அழைத்திருக்கிறார்கள். இதோ விடைத்தாள்....
1) நீங்கள் விரும்பும் மூன்று விஷயங்கள்?
* தொல்லை தராம எப்பவும் சிரிச்சிக்கிட்டே அம்மா அப்பான்னு சொல் பேச்சுக்கேட்டு பிள்ளைங்க சமத்தா இருக்கின்ற நேரங்கள்
* இனிமையான பாடல்களும் தனிமையும்..
*அடுத்து செய்யவேண்டிய வேலை என்று எதுவும் என் முன்னால் இல்லாமல் இருப்பது .
2) நீங்கள் விரும்பாத மூன்று விஷயங்கள்?
• குழந்தைகளை சீண்டி விளையாடும் பெரியவர்கள்
* வரிசையில் குறுக்கப்போகும் புத்திசாலிகளின் கர்வம்
* நல்ல பாடலுக்கு நடுவில் விளம்பரங்களைப்போட்டு கடுப்பேத்தும் வானொலி தொகுப்பாளர்
3) பயப்படும் மூன்று விஷயங்கள்?
• இரவு நேரத்தைய கார் மற்றும் பஸ் பயணங்கள்
• புதுகைத்தென்றல் பதிவில் இருந்து காப்பியடித்த பதில் ..எனக்கு பிடித்த தனிமையே பயமுறுத்தும் வேளைகள்... •
* மருத்துவரின் எதிர் நாற்காலியில் இருந்து பதில் சொல்லும் நேரம்
4) உங்களுக்குப் புரியாத மூன்று விஷயங்கள்?
ஹே இதை சாய்ஸ் ல விடறேன்ப்பா.. நிஜம்மாவே இந்த கேள்விக்கு என்ன எழுதறதுன்னு புரியலை:)
5) உங்கள் மேஜையில் உள்ள மூன்று பொருட்கள்?
• என் கைபேசி
* சாப்பிட்டு முடித்த சாக்லேட் கவர் ( இதோ எழுதி முடிச்சிட்டு எடுத்துப் போட்டுடறேன்)
* இந்தக் கணினி
6) உங்களை சிரிக்கவைக்கும் மூன்று விசயங்கள் அல்லது மனிதர்கள்?
*வீட்டில் குழந்தைகள் பெரியவங்க மாதிரி நீட்டி முழக்கிட்டு குழந்தை மாதிரி முகத்தை வைத்துக்கொள்ளும் தருணங்கள்
* தோழிகள், மற்றும் உறவினர்களாக கூடி களிக்கும் தருணங்கள் முக்கியமாக அப்பா சித்தப்பா பெரியப்பா எனச் சேரும்போது அவர்கள் பழைய நினைவுகளை வரிசை கட்டிச் சொன்னால் ......சுவாரசியமும் சிரிப்பும் தான்.
* நகைச்சுவைக்காட்சிகள்
7) தாங்கள் தற்போது செய்து கொண்டு இருக்கும் மூன்று காரியங்கள்?
• லீவுக்குப் போய்வந்த அமெரிக்கா பற்றி பதிவு எப்படி எழுதறதுன்னு யோசனை செய்வது
• http://www.ragasurabhi.com/identifying-ragas.html இந்த தளத்தில் இருந்து ராகங்களை அறிந்துகொள்ளக் கத்துக்கலாம்ன்னு ஒரு சிறுமுயற்சி.
• மகனுக்கு வீட்டுப்பாடங்களில் உதவுகிறேன்.
8) வாழ் நாள் முடிவதற்குள் செய்ய நினைக்கும் மூன்று காரியங்கள்?
• முடிந்தவரை பல இடங்களைச் சுற்றிப்பார்க்கவேண்டும்.
• மகளும் மகனும் அவர்கள் வாழ்க்கையில் நான் எட்டாத உயரம் அடைய உதவுவது.
• திண்ணையும் ஊஞ்சலும் தோட்டமும் என ஊரில் வீடு.
9) உங்களால் செய்து முடிக்கக் கூடிய மூன்று விஷயங்கள்?
இதுக்கு என்ன எழுதறதுன்னு தெரியலை.
(இந்த பதிவையே முழுசா முடிக்க முடியலையே..)
10) கேட்க விரும்பாத மூன்று விஷயங்கள்?
• ஒருவேலையைச் செய்யச்சொல்லி அதுக்கு ஒரு டார்கெட் வைத்து என்னிடம் ஒப்படைப்பது.
• வெட்டி பந்தாப்பேச்சு
• ஓவர் அட்வைஸ்
11) கற்றுக் கொள்ள விரும்பும் மூன்று விஷயங்கள்?
• வயலின்
• வேற மொழிகள்
• நீச்சல்
12) பிடித்த மூன்று உணவு வகைகள் ?
• பேல் பூரி
• வெங்காய பக்கோடா ( ஊரிலிருந்தா சிங்கமடை ஸ்வீட் ஸ்டால் பக்கோடா)
• இட்லி கூட சாம்பார் அதுல கொஞ்சம் நல்லெண்ணெய் ஊற்றி.
13) அடிக்கடி முணுமுணுக்கும் மூன்று பாடல்கள்?
• நாளாம் நாளாம் திருநாளாம் நம்பிக்கும் நங்கைக்கும் மணநாளாம்
• ஒரு ராகம் பாடலோடு காதில் கேட்டதோ மனதோடு ஊஞ்சலாடுதோ
* ஏதோ நினைவுகள் கனவுகள் மனதிலே மலருதே காவேரி ஊற்றாகவே
இது ஒரு எக்ஸ்ட்ரா பதில்
• எப்பவும் மகளுக்கு பாட்டு வகுப்பில் புதியதாகச் சொல்லிக்கொடுத்தப் பாடல்களில் எனக்கு பிடித்தது முணுமுணுப்பில் இருக்கும். இப்பொழுது ”மனவியால கிஞ்சரா தடே” .. என்ன ஒரு நளினமான நளினகாந்தி ராகம். பிடிச்சுப்போய் இப்ப பைத்தியமாகி இந்த வீடியோவில் ஸ்வரங்களின் தேனை ரசிச்சிட்டிருக்கேன். “இசையின் ஸ்வரங்கள் தேனா”
ரைட் .. எந்தன் நெஞ்சில் நீங்காத பாட்டோட ராகம் தான்..
14) பிடித்த மூன்று படங்கள்?
•கரகாட்டக்காரன்
• பூ
• மணல்கயிறு
15) இது இல்லாம வாழ முடியாதுனு சொல்லும்படியான மூணு விஷயம்?
• கொஞ்சம் காலமாக கணினி
• எப்போதும் எதாவது பாட்டு
• ----
16) இதை எழுத அழைக்கப்போகும் மூன்று நபர்?
*ஆதவன்
*யாழினி
*விருப்பமுள்ள வேறு யாரும் சொல்லுங்கப்பா
-----------------------------------------
தமிழ்மணம் தமிழ் பதிவர்களுக்கு தாயின் மடிப் போல.... நிதி மிகுந்தோர் பொற்குவை தாரீர்! நிதி குறைந்தோர் காசுகள் தாரீர்! http://tamilmanam.net/
---------------------------------------------------
Showing posts with label தொடர்பதிவு. Show all posts
Showing posts with label தொடர்பதிவு. Show all posts
July 20, 2011
May 21, 2010
விரும்பியதும் கிடைத்ததும்
ரொம்ப பயம்மா இருந்தது. ஊசிக்கு பயமில்லை. ஆனா வாய்க்குள்ள ஊசியா? அது எப்படி இருக்கும்? என்னால் முடியாத ஒன்றுக்காக மகளை மட்டும் எப்படி அழைத்துப்போனேன்? (அவளுக்கு பல்லை உள்புறமாக அமைப்பதற்கு நான்கு பற்களை எடுத்திருக்கிறோம்.) பயந்த அளவு இல்லை.. முதல் ஊசிக்கு கொஞ்சம் வலி இருந்தது. அடுத்த ஊசிகள் இறங்குவதே தெரியவில்லை. பல் எடுத்தபின்னும் தெரியவில்லை. எடுத்துவிட்டீர்களா என்ற என் ஆச்சரியத்தைப் பார்த்து மருத்துவருக்கு சிரிப்பு.
மரத்துப் போகவைத்து நமக்கு தேவையில்லாதவற்றை எடுப்பது என்பது எவ்வளவு வசதி. நம் மனதுகுள் இருந்து ரணமாக்கும் விசயங்களைக் கூட மரத்துப் போகவைக்க ஏதும் ஊசி உண்டா? வலியில்லாமல் எடுத்து எறிய...
உணர்வு வரும்போது இழப்பின் இடம் காலியாக இருக்கிறது. இரண்டு நாள் பெப்சியும் , ஐஸ்கிரீமும் வலியை மறக்க செய்தது.
அம்பிகா ஒரு தொடர்பதிவு எழுதச்சொன்னார்கள். ஆசைகள் கனவுகள் ..நான் என்ன படிக்க ஆசைப்பட்டேன்? பதினோராம் வகுப்பில் பாட்டனி வகுப்பில் ஆர்வமாய் இருந்தேன். மற்றதெல்லாம் என்னை குழப்பியது. போராடவேண்டி இருந்தது. ஓம் டாலர் டீச்சர் வகுப்பெடுக்கும் போது தூங்கும் தோழியை கிள்ளி எழுப்பிவிட்டேன்.’ எவ்வளவு நல்லா சொல்லித்தராங்க தூங்காதேடி’. நல்ல கல்லூரியில் படிக்கனும் என்பது கனவா இருந்தது. திருச்சியில் சீதாலக்ஷ்மியில் படிக்க ஆசைப்பட்டேன். எப்படியோ விண்ணப்பமெல்லாம் பூர்த்தி செய்து அனுப்பியாயிற்று.இடம் இருக்கிறது. ஆனால் தங்குமிடம் மட்டும் இல்லை என்று சொல்லிவிட்டார்கள். உறவினர் வீட்டிலிருந்தபடி போக வேண்டாம் என அட்மிசன் கிடைத்தபின் அம்மா திரும்ப அழைத்துக்கொண்டார்கள்.
கணினி பத்தி எனக்கு எதுவுமே தெரியாது. என் தோழிகள் சிலர் கணினி எடுத்த போதும் நான் கெமிஸ்ட்ரியைத் தேர்ந்தெடுத்தேன். மேலே படிக்கமுடியவில்லை. வேறுஎன்ன டொனேசன் தான் அங்கே எல்லாம் .. இல்லைன்னா நல்ல மார்காவது வாங்கி இருக்கனும். நான் எந்த மெடலுமே வாங்கவில்லை என்று யாரும் சொல்லிவிடக்கூடாதே என்று கல்லூரி போட்டியில் கம்பிவாத்தியப்பிரிவில் (வயலின்) யாருமே போட்டிக்கு இல்லாததால் கிடைத்த மெடலை ரொம்ப நாளாக வைத்திருந்தேன் .
அதற்கு பிறகும் ஆசை விட்டதா? பேஷன் டிசைன் படித்து தொழிலதிபர் ஆகனும் என்று கனவு . கல்லூரி முடித்தவர்களுக்கு வங்கிக்கடன் கிடைக்குமென அறிந்து ஒரு தோழியின் உறவினரிடம் விசாரித்து வைத்திருந்தேன். சென்னை கோத்தாரி அகடமியில் விண்ணம் போட்டு , கிடைத்து ,அட்மிசனுக்கு வரச் சொல்லி இருந்தார்கள் . இம்முறை உறவினர் வீட்டில், சென்னையில், பெண் தனியாக சென்று வர இவ்வூர் வசதிப்படாது(!!!) என்றும்சொல்லிவிட்டார்கள். எனக்கும் அப்போதெல்லாம் வெளியிலும் தங்குமிடங்கள் இருப்பது தெரியாது. சிறிது வருடங்களுக்குப் பிறகு என் உறவுப்பெண்களே வெளியில் தங்குமிடத்தில் தங்கி வேலை , படிப்பு எல்லாம் செய்த போது தான் தெரிந்து கொண்டேன்.
தங்குமிடம் வேண்டும் என்பதை முதலிலேயே தேர்வு செய்யாமல் விட்டதற்கு இம்முறை என்னைத்தான் குறை கூறவேண்டும். அதற்காக அழுத கண்ணீரை கணக்கில் எடுக்கமுடியாது. அடுத்தவருடமும் முயற்சி செய்தேன். ஆனால் ஃப்ரஷர்ஷ்களைத்தான் எடுப்பார்களாக இருக்கும்.
எப்படியோ பெண் என்பதால் ஏற்பட இருந்த பலவிபத்துகளிலிருந்து என்னைக் காப்பாற்றிவிட்டார்கள்( !!!!!!!!!) . என் இழப்புகளுக்கும் என் தெரிவுகளுக்கும், என் தெளிவின்மை தான் காரணம். ஒரு கட்டத்தில் நான் படிப்பு வேலை பற்றிய
கனவு காண்பதையே விட்டுவிட்டேன். வாழ்க்கை என்பது அது பாட்டிலும் போய்க்கொண்டிருக்கிறது.
தற்போது சில நண்பர்களின் உதவியால் இந்த ப்ளாக் உலகின் உதவியால் பல புதிய விசயங்களை கற்றுக்கொண்டு வருகிறேன். இணையத்தை சுற்றிவருவது எனக்கு பிடித்தமானதாக இருக்கிறது. அந்த பிடித்தமான வேலையையே வேலையாகச் செய்யச்சொன்னால் சிரமம் இல்லையே.. இணையதளங்களுக்கு எழுதித்தருகிற வேலை சில சமயம் செய்கிறேன். ஆல் இஸ் வெல் (? !)
மரத்துப் போகவைத்து நமக்கு தேவையில்லாதவற்றை எடுப்பது என்பது எவ்வளவு வசதி. நம் மனதுகுள் இருந்து ரணமாக்கும் விசயங்களைக் கூட மரத்துப் போகவைக்க ஏதும் ஊசி உண்டா? வலியில்லாமல் எடுத்து எறிய...
உணர்வு வரும்போது இழப்பின் இடம் காலியாக இருக்கிறது. இரண்டு நாள் பெப்சியும் , ஐஸ்கிரீமும் வலியை மறக்க செய்தது.
அம்பிகா ஒரு தொடர்பதிவு எழுதச்சொன்னார்கள். ஆசைகள் கனவுகள் ..நான் என்ன படிக்க ஆசைப்பட்டேன்? பதினோராம் வகுப்பில் பாட்டனி வகுப்பில் ஆர்வமாய் இருந்தேன். மற்றதெல்லாம் என்னை குழப்பியது. போராடவேண்டி இருந்தது. ஓம் டாலர் டீச்சர் வகுப்பெடுக்கும் போது தூங்கும் தோழியை கிள்ளி எழுப்பிவிட்டேன்.’ எவ்வளவு நல்லா சொல்லித்தராங்க தூங்காதேடி’. நல்ல கல்லூரியில் படிக்கனும் என்பது கனவா இருந்தது. திருச்சியில் சீதாலக்ஷ்மியில் படிக்க ஆசைப்பட்டேன். எப்படியோ விண்ணப்பமெல்லாம் பூர்த்தி செய்து அனுப்பியாயிற்று.இடம் இருக்கிறது. ஆனால் தங்குமிடம் மட்டும் இல்லை என்று சொல்லிவிட்டார்கள். உறவினர் வீட்டிலிருந்தபடி போக வேண்டாம் என அட்மிசன் கிடைத்தபின் அம்மா திரும்ப அழைத்துக்கொண்டார்கள்.
கணினி பத்தி எனக்கு எதுவுமே தெரியாது. என் தோழிகள் சிலர் கணினி எடுத்த போதும் நான் கெமிஸ்ட்ரியைத் தேர்ந்தெடுத்தேன். மேலே படிக்கமுடியவில்லை. வேறுஎன்ன டொனேசன் தான் அங்கே எல்லாம் .. இல்லைன்னா நல்ல மார்காவது வாங்கி இருக்கனும். நான் எந்த மெடலுமே வாங்கவில்லை என்று யாரும் சொல்லிவிடக்கூடாதே என்று கல்லூரி போட்டியில் கம்பிவாத்தியப்பிரிவில் (வயலின்) யாருமே போட்டிக்கு இல்லாததால் கிடைத்த மெடலை ரொம்ப நாளாக வைத்திருந்தேன் .
அதற்கு பிறகும் ஆசை விட்டதா? பேஷன் டிசைன் படித்து தொழிலதிபர் ஆகனும் என்று கனவு . கல்லூரி முடித்தவர்களுக்கு வங்கிக்கடன் கிடைக்குமென அறிந்து ஒரு தோழியின் உறவினரிடம் விசாரித்து வைத்திருந்தேன். சென்னை கோத்தாரி அகடமியில் விண்ணம் போட்டு , கிடைத்து ,அட்மிசனுக்கு வரச் சொல்லி இருந்தார்கள் . இம்முறை உறவினர் வீட்டில், சென்னையில், பெண் தனியாக சென்று வர இவ்வூர் வசதிப்படாது(!!!) என்றும்சொல்லிவிட்டார்கள். எனக்கும் அப்போதெல்லாம் வெளியிலும் தங்குமிடங்கள் இருப்பது தெரியாது. சிறிது வருடங்களுக்குப் பிறகு என் உறவுப்பெண்களே வெளியில் தங்குமிடத்தில் தங்கி வேலை , படிப்பு எல்லாம் செய்த போது தான் தெரிந்து கொண்டேன்.
தங்குமிடம் வேண்டும் என்பதை முதலிலேயே தேர்வு செய்யாமல் விட்டதற்கு இம்முறை என்னைத்தான் குறை கூறவேண்டும். அதற்காக அழுத கண்ணீரை கணக்கில் எடுக்கமுடியாது. அடுத்தவருடமும் முயற்சி செய்தேன். ஆனால் ஃப்ரஷர்ஷ்களைத்தான் எடுப்பார்களாக இருக்கும்.
எப்படியோ பெண் என்பதால் ஏற்பட இருந்த பலவிபத்துகளிலிருந்து என்னைக் காப்பாற்றிவிட்டார்கள்( !!!!!!!!!) . என் இழப்புகளுக்கும் என் தெரிவுகளுக்கும், என் தெளிவின்மை தான் காரணம். ஒரு கட்டத்தில் நான் படிப்பு வேலை பற்றிய
கனவு காண்பதையே விட்டுவிட்டேன். வாழ்க்கை என்பது அது பாட்டிலும் போய்க்கொண்டிருக்கிறது.
தற்போது சில நண்பர்களின் உதவியால் இந்த ப்ளாக் உலகின் உதவியால் பல புதிய விசயங்களை கற்றுக்கொண்டு வருகிறேன். இணையத்தை சுற்றிவருவது எனக்கு பிடித்தமானதாக இருக்கிறது. அந்த பிடித்தமான வேலையையே வேலையாகச் செய்யச்சொன்னால் சிரமம் இல்லையே.. இணையதளங்களுக்கு எழுதித்தருகிற வேலை சில சமயம் செய்கிறேன். ஆல் இஸ் வெல் (? !)
March 29, 2010
கதை சொல்லியின் கதை
எங்க குடும்பத்தில் எனக்குத்தெரிந்து எல்லாருமே நல்ல கதைசொல்லிகள். அது இட்டுக்கட்டிய கதையோ ,சொந்தக்கதையோ, யாருக்கோ நட்ந்த கதையோ ,புராணக்கதையோ எதுவாக இருந்தாலும் சுவாரசியமாகவே சொல்வார்கள். என் அப்பா “அண்டக்காக்கா கதை” என்று ஒன்று சொல்வார்கள். அதை கேட்க பட்டாளமே ஒன்றாக அவர்களைச் சுற்றி உட்கார்ந்திருப்போம்.
அந்த கதையை என்னவோ படக்கதையாக பார்த்தது போலவே இப்போதும் தோன்றுகிறது. அந்த கற்பனை கதையில் வருகிற அண்டக்காக்கையின் மரவீடும் அதில் இருந்த மினி ஃபர்னீச்சர்களும் உண்மையாகவே கண்ணுக்குள் வருகிறது. அதுபோன்ற கதையை நீங்களும் வேறு விதமாக கேட்டிருக்கலாம். அண்டக்காக்கைக்கு உதவி செய்ததால் கிடைக்கும் மந்திரத்தில் பாயாசம் வரவழைக்கும் பாத்திரம் போன்ற மந்திரப் பொருட்களை களவாடும் மன்னர். அவரையும் அவர் படையையும் உடைத்து புடைக்கும் அப்பொருட்கள் என நீளும் அந்தக்கதை. கதையை விட அது சொல்லப்பட்ட முறையே எங்களுக்கு உற்சாகம் தந்திருக்கவேண்டும்.
என் அம்மாவிடம் கதை கேட்க வேண்டுமென்றால் இன்றும் என் மகளுக்குக் கூட உற்சாகம் தான். புராணக்கதைகளை குழந்தைகளுக்கும் சுவாரசியமாகச் சொல்வார்கள். அம்மாவிடமிருந்து தான் பத்திரிக்கைகள் ,நாவல் போன்றவை வாசிக்கும் பழக்கம் வந்தது. எந்த பொருள்கேட்டாலும் ”பார்ப்போம்” என்று பதில் வரும் அப்பாவும் கூட பத்திரிக்கைகள், புத்தகங்கள் வாங்கித்தருவதில் தயங்கியதில்லை என்பதை நினைவு கூறுகிறேன். பூந்தளிர் , பைக்கோக்ளாஸிக் ( இதன் மூலம் தான் பல ஆங்கில நாவல்கள் எனக்கு தமிழாக்கத்தில் பழக்கமானது) ரஷ்யக்குழந்தைகள் புத்தகங்கள் என கதைகளை வாசிக்கவும் தொடங்கினோம்.
புத்தகம் வரும் நாளுக்கு கடையில் காத்திருந்து வாங்குவோம். தம்பி சிறியவனாக இருக்கும் போது அவனுக்கும் சேர்த்து அந்த புத்தகங்களை நான் சத்தமாக ஏற்ற இறக்கத்தோடு வாசிக்கவேண்டும்.
என் பெரியப்பா , சித்தப்பாக்களை உக்காரவைத்து கதை கேட்டாலும் நடந்தகதைகளை அற்புதமாக சொல்வார்கள். நிஜக்கதாபாத்திரங்களை பார்க்காமலே நம் மனதில் பதியவைக்ககூடியவர்கள். பெரியப்பாவின் நண்பர் ஒருவர் ,எந்த ஒரு செய்தியும் பேசிவிட்டு ”ம்,..அப்படின்னு” என்று முடிப்பாராம். இப்பொழுதும் நான் பெரியப்பாவிடம் பேசும்போது ’அப்பறம் பெரியப்பா .. அப்படின்னு!!! ’ என்று தான் முடிப்பேன்.
அப்பாவின் அத்தை தென்காசியில் இருந்த “ரயிலடிஆச்சி” யை நடந்த கதைகளை பேசவைத்து பதிவாக்கி வைத்திருந்தோம். சுவாரசியமான அந்த கதைகளின் நடுநடுவில் மற்றவர்களின் கேள்விகளும் சிரிப்பலைகளுமென பதிவாக்கப்பட்டிருந்தது.
நான் குட்டியா இருந்தப்ப என்ன செய்தேன்? என்று கேட்டு அறிந்து கொள்வதில் மகனுக்கும் மகளுக்கும் எப்போழுதுமே ஆசை தான். சிறிது நாட்களுக்கு முன்பு அவனுடைய பழைய வீடியோக்களை போட்டு ரசித்துக்கொண்டிருந்தான். அதனை நேர்முக வர்ணனை போல நான் குடுத்துக்கொண்டிருந்தேன். மிக ரசித்துப் பார்த்துக்க்கொண்டிருந்தான் மகன். இப்போ பாரு நீ கீழ விழுந்து அழுவே என்று சொன்னேன். அவன் அழுகையையே அவன் மிகப் பாவமாக பார்த்துக்கொண்டிருந்தான்.
கணவரைக் குழந்தைகள் கதை சொல்லச்சொன்னால் போச்சு!
தூத்துக்குடியில் ஒரு பெற்றோர் தவமிருந்து பெற்ற மூத்தபிள்ளையின் திருபுராணத்தைச் சொல்லத் தொடங்குவார்கள். ”நாங்க ஏற்கனவே பொண்ணு பார்த்தாச்சு நீ வந்து ஒப்புக்குப் பார்த்துவிட்டு ஒத்துக்கொண்டுதான் ஆகவேண்டும்” என்று மிரட்டி அழைத்துக் கொண்டுபோய்.. தவப்புதல்வனார்க்கு *(தூறல்நின்னுபோச்சு பாக்யராஜ் நிலைமையில்)..பெண்ணிடம் பேசவிடாமல்.. தாத்தா ,ஆச்சி ,தாத்தாவின் தம்பி, சின்ன ஆச்சி மற்றும் பெரியப்பா சித்தப்பாகள் என பஞ்ச பாண்டவர்கள் அவர்களின் மனைவி, மக்கள் எனப் பெரிய கும்பலே கேள்விகள் கேட்க நடந்த பெண் பார்க்கும் படலத்தையும் பற்றியும் உருக்கமாகச் சொல்வார்கள்.
தாத்தா அக்கறையாக கேட்ட கேள்வி:
எத்தனை மணிக்கு சாயங்காலம் மாப்பிள்ளை வீட்டுக்கு வருவார்? மதியம் சாப்பிட வருவாரா?
அவங்களுக்கு என்ன தெரியும் மாப்பிள்ளைக்கு சீக்கிரம் என்பதே அப்போது 11 மணி என்று. அதனால் தான் குட்டிப்பொண்ணு அப்பா வரும்வரை புத்தகம் வாசிப்பாள். இப்பொழுதோ சின்னப்பையனுக்கு அப்பா ஆறு மணிக்கு வந்த உடனே ஹாலில் கிரிக்கெட் விளையாட வரவேண்டும். ஸ்மைலி பால் பறந்து மின்விசிறி மேல் அடிக்கும்.
மாப்பிள்ளையில்லாமல் முதலில் பெண்பார்க்க வந்தபோது என் நாத்தனாரும் நானும் கெமிஸ்ட்ரி மேஜர் என்பதிலிருந்து கெமிஸ்ட்ரி ஒர்கவுட் ஆகியது. எங்கம்மாவின் கல்யாணபோட்டோக்களைப் பார்த்துவிட்டு ”:அய்யோநீங்க எவ்ளோ அழகு!” என்று எங்கம்மாவுக்கும் என் நாத்தனாருக்கும் கூட பொருந்திவிட்டது. எங்கண்ணா இந்திரன்! சந்திரன்! நல்லவன்!! வல்லவன்!! என்று என் நாத்தனார் அண்ணன் புகழ் பாடிக்கொண்டிருந்தாள். அதற்காக அவள் பலவருடம் மூளைச்சலவை செய்யப்பட்டிருந்தாள் என்பதை பிறகு தான் புரிந்துகொண்டேன்.
மகளிடம் ஒரு சின்ன லைப்ரரியே இருக்கிறது. அவள் சிறுவயதிலிருந்தே இரவு 11 மணி வரை கூட வாசிப்பாள். மகனுக்கு அத்தனை விருப்பம் இருப்பதில்லை. அவருக்கு ஸ்டிக்கர் புத்தகமாக இருக்கவேண்டும். அல்லது ஆக்டிவிட்டி புத்தகமாக இருக்கவேண்டும். கதை என்றால் அனுமன் கை ‘கதை’ போலத் தான் உச்சரிப்பான். அம்மா ஒரு ghadhai சொல்லு என்பான். நாம் சொல்லி முடித்ததும் அதே கதையிலிருந்த சிங்கம் அவன் கதையில் புலியாகி இருக்கும். உல்டா அடிப்பதில் மன்னன்.முன்பெல்லாம் மகளுக்கு சுப்பாண்டி கதைகளோ ,பஞ்சதந்திரக்கதைகளோ எதுவானாலும் கதை சொன்னால் தான் தூங்குவாள். இதற்காக பழைய கதைகளை மீண்டும் மீள்வாசிப்பு செய்து வைத்திருப்பேன் .
கதை சொல்லிகளின் வாரிசாக என் மகள் சில சிறுகதைகளை எழுதுவதுண்டு. அது மந்திர தக்காளி, மந்திரப்பூசணி இப்படியானவை. இப்பொழுது ஒரு நாவல் எழுதி வருகிறாள். அது மைக்ரோசாப்ட் வார்டில் தட்டப்பட்டு பிரிண்ட் எடுக்கப்பட்டு அவள் பள்ளி நண்பர்களுக்கு இடையில் சுற்றில் விடப்பட்டிருக்கிறது. சில பாகங்கள் முதலல் சுற்றில் விடப்பட்டபோதே அது எல்லாராலும் விரும்பப்பட்டதால் மெகா சீரியல் போல முடிக்கப்படக்கூடாது என்பதற்காகவே நீட்டிக்கப்பட்டுக் கொண்டிருக்கிறது. அது எதோ நிஞ்சாக்கதைகளாம். கற்பனை தான் அதன் அடித்தளம். முடிந்த பிறகு அது அவளுடைய தளத்தில் திருத்தம் பார்க்கப்பட்டு வெளியிடப்படும். (ஆங்கிலப்புலமையுடைய ஃப்ரூப் ரீடர்கள் தேவை.)
’கதை சொல்லிகள்’ பற்றி தீபாவும் ,’பொண்ணு பார்த்த கதையை’ அப்பாவி தங்கமணியும் எழுத அழைத்திருந்தார்கள். இருவருக்கும் நன்றி. உங்கள் அனுமதிகளை கேட்பதற்கு அவகாசம் இருக்கவில்லை என்பதால் தொடர விருப்பமானவர்கள் தொடருங்கள்.
அந்த கதையை என்னவோ படக்கதையாக பார்த்தது போலவே இப்போதும் தோன்றுகிறது. அந்த கற்பனை கதையில் வருகிற அண்டக்காக்கையின் மரவீடும் அதில் இருந்த மினி ஃபர்னீச்சர்களும் உண்மையாகவே கண்ணுக்குள் வருகிறது. அதுபோன்ற கதையை நீங்களும் வேறு விதமாக கேட்டிருக்கலாம். அண்டக்காக்கைக்கு உதவி செய்ததால் கிடைக்கும் மந்திரத்தில் பாயாசம் வரவழைக்கும் பாத்திரம் போன்ற மந்திரப் பொருட்களை களவாடும் மன்னர். அவரையும் அவர் படையையும் உடைத்து புடைக்கும் அப்பொருட்கள் என நீளும் அந்தக்கதை. கதையை விட அது சொல்லப்பட்ட முறையே எங்களுக்கு உற்சாகம் தந்திருக்கவேண்டும்.
என் அம்மாவிடம் கதை கேட்க வேண்டுமென்றால் இன்றும் என் மகளுக்குக் கூட உற்சாகம் தான். புராணக்கதைகளை குழந்தைகளுக்கும் சுவாரசியமாகச் சொல்வார்கள். அம்மாவிடமிருந்து தான் பத்திரிக்கைகள் ,நாவல் போன்றவை வாசிக்கும் பழக்கம் வந்தது. எந்த பொருள்கேட்டாலும் ”பார்ப்போம்” என்று பதில் வரும் அப்பாவும் கூட பத்திரிக்கைகள், புத்தகங்கள் வாங்கித்தருவதில் தயங்கியதில்லை என்பதை நினைவு கூறுகிறேன். பூந்தளிர் , பைக்கோக்ளாஸிக் ( இதன் மூலம் தான் பல ஆங்கில நாவல்கள் எனக்கு தமிழாக்கத்தில் பழக்கமானது) ரஷ்யக்குழந்தைகள் புத்தகங்கள் என கதைகளை வாசிக்கவும் தொடங்கினோம்.
புத்தகம் வரும் நாளுக்கு கடையில் காத்திருந்து வாங்குவோம். தம்பி சிறியவனாக இருக்கும் போது அவனுக்கும் சேர்த்து அந்த புத்தகங்களை நான் சத்தமாக ஏற்ற இறக்கத்தோடு வாசிக்கவேண்டும்.
என் பெரியப்பா , சித்தப்பாக்களை உக்காரவைத்து கதை கேட்டாலும் நடந்தகதைகளை அற்புதமாக சொல்வார்கள். நிஜக்கதாபாத்திரங்களை பார்க்காமலே நம் மனதில் பதியவைக்ககூடியவர்கள். பெரியப்பாவின் நண்பர் ஒருவர் ,எந்த ஒரு செய்தியும் பேசிவிட்டு ”ம்,..அப்படின்னு” என்று முடிப்பாராம். இப்பொழுதும் நான் பெரியப்பாவிடம் பேசும்போது ’அப்பறம் பெரியப்பா .. அப்படின்னு!!! ’ என்று தான் முடிப்பேன்.
அப்பாவின் அத்தை தென்காசியில் இருந்த “ரயிலடிஆச்சி” யை நடந்த கதைகளை பேசவைத்து பதிவாக்கி வைத்திருந்தோம். சுவாரசியமான அந்த கதைகளின் நடுநடுவில் மற்றவர்களின் கேள்விகளும் சிரிப்பலைகளுமென பதிவாக்கப்பட்டிருந்தது.
நான் குட்டியா இருந்தப்ப என்ன செய்தேன்? என்று கேட்டு அறிந்து கொள்வதில் மகனுக்கும் மகளுக்கும் எப்போழுதுமே ஆசை தான். சிறிது நாட்களுக்கு முன்பு அவனுடைய பழைய வீடியோக்களை போட்டு ரசித்துக்கொண்டிருந்தான். அதனை நேர்முக வர்ணனை போல நான் குடுத்துக்கொண்டிருந்தேன். மிக ரசித்துப் பார்த்துக்க்கொண்டிருந்தான் மகன். இப்போ பாரு நீ கீழ விழுந்து அழுவே என்று சொன்னேன். அவன் அழுகையையே அவன் மிகப் பாவமாக பார்த்துக்கொண்டிருந்தான்.
கணவரைக் குழந்தைகள் கதை சொல்லச்சொன்னால் போச்சு!
தூத்துக்குடியில் ஒரு பெற்றோர் தவமிருந்து பெற்ற மூத்தபிள்ளையின் திருபுராணத்தைச் சொல்லத் தொடங்குவார்கள். ”நாங்க ஏற்கனவே பொண்ணு பார்த்தாச்சு நீ வந்து ஒப்புக்குப் பார்த்துவிட்டு ஒத்துக்கொண்டுதான் ஆகவேண்டும்” என்று மிரட்டி அழைத்துக் கொண்டுபோய்.. தவப்புதல்வனார்க்கு *(தூறல்நின்னுபோச்சு பாக்யராஜ் நிலைமையில்)..பெண்ணிடம் பேசவிடாமல்.. தாத்தா ,ஆச்சி ,தாத்தாவின் தம்பி, சின்ன ஆச்சி மற்றும் பெரியப்பா சித்தப்பாகள் என பஞ்ச பாண்டவர்கள் அவர்களின் மனைவி, மக்கள் எனப் பெரிய கும்பலே கேள்விகள் கேட்க நடந்த பெண் பார்க்கும் படலத்தையும் பற்றியும் உருக்கமாகச் சொல்வார்கள்.
தாத்தா அக்கறையாக கேட்ட கேள்வி:
எத்தனை மணிக்கு சாயங்காலம் மாப்பிள்ளை வீட்டுக்கு வருவார்? மதியம் சாப்பிட வருவாரா?
அவங்களுக்கு என்ன தெரியும் மாப்பிள்ளைக்கு சீக்கிரம் என்பதே அப்போது 11 மணி என்று. அதனால் தான் குட்டிப்பொண்ணு அப்பா வரும்வரை புத்தகம் வாசிப்பாள். இப்பொழுதோ சின்னப்பையனுக்கு அப்பா ஆறு மணிக்கு வந்த உடனே ஹாலில் கிரிக்கெட் விளையாட வரவேண்டும். ஸ்மைலி பால் பறந்து மின்விசிறி மேல் அடிக்கும்.
மாப்பிள்ளையில்லாமல் முதலில் பெண்பார்க்க வந்தபோது என் நாத்தனாரும் நானும் கெமிஸ்ட்ரி மேஜர் என்பதிலிருந்து கெமிஸ்ட்ரி ஒர்கவுட் ஆகியது. எங்கம்மாவின் கல்யாணபோட்டோக்களைப் பார்த்துவிட்டு ”:அய்யோநீங்க எவ்ளோ அழகு!” என்று எங்கம்மாவுக்கும் என் நாத்தனாருக்கும் கூட பொருந்திவிட்டது. எங்கண்ணா இந்திரன்! சந்திரன்! நல்லவன்!! வல்லவன்!! என்று என் நாத்தனார் அண்ணன் புகழ் பாடிக்கொண்டிருந்தாள். அதற்காக அவள் பலவருடம் மூளைச்சலவை செய்யப்பட்டிருந்தாள் என்பதை பிறகு தான் புரிந்துகொண்டேன்.
மகளிடம் ஒரு சின்ன லைப்ரரியே இருக்கிறது. அவள் சிறுவயதிலிருந்தே இரவு 11 மணி வரை கூட வாசிப்பாள். மகனுக்கு அத்தனை விருப்பம் இருப்பதில்லை. அவருக்கு ஸ்டிக்கர் புத்தகமாக இருக்கவேண்டும். அல்லது ஆக்டிவிட்டி புத்தகமாக இருக்கவேண்டும். கதை என்றால் அனுமன் கை ‘கதை’ போலத் தான் உச்சரிப்பான். அம்மா ஒரு ghadhai சொல்லு என்பான். நாம் சொல்லி முடித்ததும் அதே கதையிலிருந்த சிங்கம் அவன் கதையில் புலியாகி இருக்கும். உல்டா அடிப்பதில் மன்னன்.முன்பெல்லாம் மகளுக்கு சுப்பாண்டி கதைகளோ ,பஞ்சதந்திரக்கதைகளோ எதுவானாலும் கதை சொன்னால் தான் தூங்குவாள். இதற்காக பழைய கதைகளை மீண்டும் மீள்வாசிப்பு செய்து வைத்திருப்பேன் .
கதை சொல்லிகளின் வாரிசாக என் மகள் சில சிறுகதைகளை எழுதுவதுண்டு. அது மந்திர தக்காளி, மந்திரப்பூசணி இப்படியானவை. இப்பொழுது ஒரு நாவல் எழுதி வருகிறாள். அது மைக்ரோசாப்ட் வார்டில் தட்டப்பட்டு பிரிண்ட் எடுக்கப்பட்டு அவள் பள்ளி நண்பர்களுக்கு இடையில் சுற்றில் விடப்பட்டிருக்கிறது. சில பாகங்கள் முதலல் சுற்றில் விடப்பட்டபோதே அது எல்லாராலும் விரும்பப்பட்டதால் மெகா சீரியல் போல முடிக்கப்படக்கூடாது என்பதற்காகவே நீட்டிக்கப்பட்டுக் கொண்டிருக்கிறது. அது எதோ நிஞ்சாக்கதைகளாம். கற்பனை தான் அதன் அடித்தளம். முடிந்த பிறகு அது அவளுடைய தளத்தில் திருத்தம் பார்க்கப்பட்டு வெளியிடப்படும். (ஆங்கிலப்புலமையுடைய ஃப்ரூப் ரீடர்கள் தேவை.)
’கதை சொல்லிகள்’ பற்றி தீபாவும் ,’பொண்ணு பார்த்த கதையை’ அப்பாவி தங்கமணியும் எழுத அழைத்திருந்தார்கள். இருவருக்கும் நன்றி. உங்கள் அனுமதிகளை கேட்பதற்கு அவகாசம் இருக்கவில்லை என்பதால் தொடர விருப்பமானவர்கள் தொடருங்கள்.
March 12, 2010
நன்றியுடையவர்களாய் இருப்போம்..
எங்க ஏரியாவில் எல்லா நாளும் யமுனா ஸ்நானமும் கங்கா ஸ்நானமும் தான் என்று சொல்லிக்கொள்ளலாம். ஆனால் அதற்காக பெருமையெல்லாம் படமுடியாது. அந்த ஆற்றையெல்லாம் பார்த்தவர்களுக்குத்தான் தெரியும். சுத்திகரிப்பு செய்து அனுப்புகிறார்கள். குடிக்க குளிக்க எல்லாமே நல்ல தண்ணிதான். வேறு தண்ணீருக்கும் வழியில்லை. அரசாங்கம் அனுப்பும் தண்ணி வரலை என்றால் குளிப்பதற்கு விடுமுறை விடவேண்டியது தான். அடிபம்பு தரையிலிருந்து மோட்டார் என்பது எதுவுமே கிடையாது.
பழைய கட்டடங்கள் என்பதால் முன்பு வைத்திருந்த வாட்டர் மீட்டர்கள் வீணாகிபோய் செயல் இழந்து விட்டன. அதற்காக வருத்தப்படாமல் எதோ குத்துமதிப்பாக (குறைவானது) தொகையைப் பெற்று வந்தார்கள். தற்போது 2015 க்கு பிறகு நிலத்தடி நீர் குறைந்துவிடும் அபாயம் வந்திருப்பதாக தில்லி நகருக்கு குடிநீர் வழங்கும் அமைப்பில் தெரிவித்திருக்கிறார்கள். அதனால் மீண்டும் மீட்டர்களை சரிபடுத்துவது புதிதாக மாற்றுவது என்று திட்டங்களை அறிவித்திருக்கிறார்கள். இதனால் மக்கள் சற்றேனும் தண்ணீர் பற்றி கவனமெடுக்கலாம் என்று எண்ணுகிறார்கள்.
யமுனையில் ஒரு காலத்தில் வெள்ளம் வந்தது என்று கேள்விப்பட்டு ஆச்சரியமாகத்தான் இருக்கிறது. இப்போது ஓடுவது சாக்கடை மட்டும் தான். குப்பைகளை , மாலைகளை அதில் போடக்கூடாது என்பதற்காக மிகப்பெரிய வலையை பாலங்களின் இருமருங்கிலும் அமைத்திருந்தாலும் எம்பி குதித்தாவது மாலை நிறைந்த ப்ளாஸ்டிக் பைகளை போட்டுவிட்டு செல்வதை க்டமையாக வைத்திருக்கும் மககள் இருக்கிறார்கள்.
STOP TAKING WATER FOR GRANTED
முடிந்த வரை வீட்டில் குழாய்களை சரியாக மூடிவைப்பது , வீணாக தண்ணீரை இறைக்காமல் இருப்பது போன்றவற்றை கடைபிடிப்போம்.அருகில் இருக்கும் நீராதாரங்களில் குப்பைகளை கொண்டு சேர்க்காமல் இருப்போம். இயற்கை நமக்கு தன்னலமில்லாமல் கொடுக்கிறது. அதற்கு நன்றியுடையவர்களாக இருப்போம்.மண்மரம்மழை மனிதன் பதிவு எழுதும் மரவளம் வின்சென்ட் அவர்களின் பதிவில்
ஒவ்வொரு வருடமும் மார்ச் மாதம் 22 தேதியன்று உலக தண்ணீர் தினமாக உலகெங்கும் கடைபிடிக்கப்படுகிறது. இந்த வருடம் சுத்தமான நீரின் அவசியம் பற்றி மக்களிடையே “சுத்தமான நீரினால் ஆரோக்கியமான ஒரு உலகம்” என்று தலைப்பிட்டு விழிப்புணர்வை தரவுள்ளனர். அதிவேக பொருளாதாரத்தினால் நகரங்களில் ஏற்படும் மாசு மற்றும் நீராதாரங்களே காணாமல் போய்விடுதல், கிராமங்களில் இரசாயான உரம், பூச்சி கொல்லி மற்றும் களைகொல்லிகளால் நீராதாரங்களில் மாசுபாடு போன்ற காரணிகளால் நீராதாரங்கள் இயற்கையாய் புதுபித்துக்க கொள்ளும் அல்லது சுத்தமாகும் தன்மையை கொஞ்சம் கொஞ்சமாக இழந்து வருகிறது. இதனால் நீர்வாழ் உயிரினங்களும், பறவையினங்களும் மிகுந்த பாதிப்பை அடைந்துள்ளன. அதனைப்பற்றி மக்களும் அதிகம் கவலைப்படுவதில்லை. வலைப்பதிவர்களாகிய நாம் நிறைய கட்டுரைகள், புகைபடங்கள், அனுபவங்களை அவரவர் வலைப்பூக்களில் பதிவுகள் இட்டால் இந்த விழிப்புணர்வை எளிதாக மக்களிடம் சென்று சேர்க்க இயலும் என்று எண்ணுகிறேன்’
எனக்கேட்டுக்கொண்டார்.
நான் அழைக்க விரும்புவது :
முல்லை,
நான் ஆதவன்,
முகுந்த் அம்மா
February 15, 2010
A page from my teenage diary
பகிரப்படாத டைரிப்பக்கங்களைப் பகிர சந்தனமுல்லை அழைத்திருக்கிறார்கள். அவர்களின் டைரிக்குறிப்புக்களில் நுழைந்தபோதும் சரி , அமிர்தவர்ஷினி அம்மாவின் படித்தபோதும் சரி அந்த பதின்மங்களின் காலச்சுழலுக்குள் கொஞ்சநேரம் சிக்கிக்கொண்டேன். சிறுவயதில் டைரி எழுதும் பழக்கம் இருந்ததில்லை. ஆனால் எழுதத்தொடங்கிய காலத்தில் ”not allowed to watch" என்ற வாசகத்துடனே தான் என்னுடைய டைரியும் தொடங்கியது. எதோ கொஞ்சம் கிறுக்கி இருக்கிறேன்..
நடிகை ராதா என்றால் அத்தனை ப்ரியமாக கட்டிங் சேகரித்துக்கொண்டிருந்தேன்.. எங்கள் வீட்டில் சர்க்குலேசன் புக் தான் . இதற்காகவே தோழிகள் வீட்டுக்குப் போய் புத்தகங்களிலிருந்து கட்டிங்க் கொண்டுவருவேன். பொங்கல் வாழ்த்து அட்டையென்றாலும் ராதாதான் வாங்குவேன். இல்லாவிட்டால் நதியா. உடைகளுக்கெல்லாம் நதியாவைப்போலவே அனைத்தும் மேட்சிங்காக தேடி வாங்குவேன். தோடுக்கு மேட்சிங் பார்ப்பதில் மேட்சிங் ப்ளவுஸ் கூட எந்தப் பெண்ணும் என்னை விட சீக்கிரம் வாங்கிவிடுவாள். நன்றாக நினைவிருக்கிறது, ஒரு மெருன் கலர் மிடி இருந்தது என்னிடம் அதற்கு மேட்சாக நான் வாங்கிய தோடைப் பார்த்துவிட்டு என் கணக்கு டீச்சர் எப்படித்தான் இவ தோடுவாங்குவாளோ என்று சொல்லி மத்த டீச்சரிடம் எல்லாம் என்னை அழைத்துக் காமித்துக்கொண்டிருந்தார்கள்.
என்ன அலங்காரம் செய்தாலும் சோடாபுட்டி ( எனக்கு பதின்மத்தில் கிடைத்த பட்டப்பெயர்) ஒன்று குறுக்கே தடை செய்துகொண்டிருந்தது. அடிக்கடி ஞாபக மறதியாக எங்காவது வைத்து அந்த கறுப்பு ப்ரேம் உடைந்து கொண்டே இருக்கும் . அதும் கண்ணாடியின் காது தான் அடிக்கடி உடையும். பள்ளிக்கு சீக்கிரம் கிளம்பி கடை திறந்ததும் ஒட்டிக்கொண்டோ அல்லது வேறு காது போட்டோ கண்ணாடியை சரி செய்து போட்டுச்செல்வேன்..
என் வீட்டுக்கருகில் என் பள்ளித்தோழிகள் எப்போதுமே இருந்ததில்லை. அதிலும் நெருங்கியத்தோழிகள் வீடுகள் எல்லாம் ஊரின் மற்ற கோடியிலேயே இருந்தது. ஒன்பதாவது படிக்கும் போது ஒரு நாள் அம்மாவிடம் சொல்லிவிட்டு தோழி மணிமேகலையின் வீட்டுக்கு செல்வதாக கிளம்பிவிட்டேன். எனக்கு சைக்கிள் கிடையாது அப்போது. மதிய வெயிலில் நடந்தேன் நடந்தேன் நடந்துகிட்டே இருந்தேன். எப்படியோ அவள் வீடு சேருகிற வரை திக் திக் தான். முதன் முறையாக தோழி வீட்டுக்கு சென்ற நினைவை என்னால் மறக்கவே முடியாது. பள்ளியோடே தன் படிப்பை நிறுத்திவிட்ட முஸ்லீம் தோழியின் கல்யாணத்திற்காக முதன் முதலாக நானும் என் தோழி பாலாவும் பஸ்ஸில் அம்பகரத்தூர் வரை பயணப்பட்டதும் வித்தியாசமான அனுபவம்.
கவலையின்றி திரிந்த காலம் அந்த 17 வரை தான்.. பள்ளியில் நாங்கள் மூவர் கூட்டணியாக இருந்தோம். விளையாட்டு திடலின் இந்த ஓரத்திலிருந்து அந்த ஓரம் வரை தோள் மேல் கையாக வலம் வருவோம்.
-------------------------
அம்பிகா சொன்னது போல உண்மைகளைப் பகிரமுடியாததால் டைரியை டைரியாக பயன்படுத்தாத மேதை நான்..
அவைகள் எல்லாம் எம்.எஸ் உதயமூர்த்தியின் வரிகளும் , சில சிறுகதைகளின் அடிக்கோடிடக்கூடிய பகுதிகளும், என்னைப் பாதித்த கவிதைகளும் என நிரம்பிய பக்கங்கள். அவற்றின் வரிசையை இப்போது வாசிக்கும் போது வருடங்களின் போக்கில் நிகழ்ந்த விசயங்களுக்கும் அந்த பிடித்தமான பகிர்வுகளாகப் பகிரப்பட்டவைக்கும் ஒரு தொடர்பு தெரிகிறது.
’முகம்’ - ம.ப.சித்ரா
இந்த கதை என்னை மிக பாதிச்சிருந்திருக்கும் போல.. பெண்ணிய வாத பிரதிவாதங்கள் செய்யத்தொடங்கியகாலமாக இருந்திருக்கவேண்டும்.. அக்கதையிலிருந்து சில வரிகள்..
\\உடல் முழுக்க மின்சாரம் பரவ .. என்ன இது ? எங்கே என் முகம்? அதற்குபதில் அவன் முகம் ..உற்றுப்பார்க்க அப்பாவின் முகம்.. இத்தனை நாளாய் பாத்து ரசித்த முகம் என்னுடையதில்லையா..? அம்மாவிடம் ஓடி அம்மா என் முகம் எங்கே ? அம்மா ’போடி பைத்தியம்’ என சிரித்தபடி கடந்தாள்.
அவனுக்குத் தெரிந்திருக்குமோ? அவன் என்முகம் பார்த்துத்தானே விரும்பி இருப்பான் .
என் முகத்தை காணவில்லை உங்களுக்கு தெரிகிறதா?
உனக்கென்று முகமா? ஏது அப்படி ஒன்று ?
அப்படி என்றால் நீங்கள் முதலில் பார்த்தது..
என் முகத்தைத்தான் பார்த்தேன். அது அழகாக ப்ரதிபலிப்பதே, என் தேடல்.
நீங்கள் என் முகத்தை ப்ரதிபலிக்கவில்லையே?
எப்படி ப்ரதிபலிக்கமுடியும் உனக்கென்று முகமே இல்லாதபோது? “நான் இல்லாத உன்னை எப்படி விரும்ப இயலும்?
என் முகம் வேண்டும் உடைந்த முகமூடி துண்டுகளில் எத்தனையோ தலைமுறை முகங்கள். இத்தனை காலமாக மூகமூடியின் அழுத்தத்தில் இருந்த முகம் நசுங்கி பொலிவின்றி , எப்படியும் இது என் முகம் பூச்சுக்கள் இல்லாத சொந்தமுகம். இனி அழகுபடுத்துவேன். //
---------------------------------
ஒருகவிதை
---------
தனித்தனியே
ஒரு பறவையின் சிறகுகள்
பறவையின்றிப் பறப்பதைக் கண்டேன்
சிறகுகளின்றிப் பின் வந்த பறவை
ஒரு இசையின் குழைவில்
லாவகமாய் தன் சிறகுகளை
தன்னோடு இணைத்துக் கொண்டது
பறந்து பறந்து
பறவையின்றிப் பறக்கச் சிறகுகளுக்கும்
சிறகுகளின்றிப் பறக்கப் பறவைக்கும்
கூட் வந்த சூட்சுமம்
என் மனதில் விரிந்தபோது
துவண்டு கிடந்த என் மனதில்
ஒரு பூ மலர்ந்தது. - - பசவய்யா
-----------------------------------------
’மென்மை’ என்கிற மேலாண்மை பொன்னுசாமியின் கதையில் ஒரு பிரிகேடியர் எப்படி ஸ்டேப்பிளர் பின்னை மடக்கி காகிதத்தில் மடித்து குப்பையில் போடுகிறார் என்பதை வைத்தே கதை . அதை டைரியில் எழுதி வைத்திருக்கிறேன். எழுதிப்படித்தால் மனதில் பதியும் என்பது போல இன்றுவரை நான் நான் மிககவனமாக பின்களை மடக்கி அது யாரையும் காயப்படுத்தாத வண்ணமே போடுகிறேன்.
தொடருக்கு இவர்களை அழைக்கிறேன்.
யாழினித் தோட்டம் யாழினி
தெக்கிக்காட்டான்
மலைநாடன்
.
நடிகை ராதா என்றால் அத்தனை ப்ரியமாக கட்டிங் சேகரித்துக்கொண்டிருந்தேன்.. எங்கள் வீட்டில் சர்க்குலேசன் புக் தான் . இதற்காகவே தோழிகள் வீட்டுக்குப் போய் புத்தகங்களிலிருந்து கட்டிங்க் கொண்டுவருவேன். பொங்கல் வாழ்த்து அட்டையென்றாலும் ராதாதான் வாங்குவேன். இல்லாவிட்டால் நதியா. உடைகளுக்கெல்லாம் நதியாவைப்போலவே அனைத்தும் மேட்சிங்காக தேடி வாங்குவேன். தோடுக்கு மேட்சிங் பார்ப்பதில் மேட்சிங் ப்ளவுஸ் கூட எந்தப் பெண்ணும் என்னை விட சீக்கிரம் வாங்கிவிடுவாள். நன்றாக நினைவிருக்கிறது, ஒரு மெருன் கலர் மிடி இருந்தது என்னிடம் அதற்கு மேட்சாக நான் வாங்கிய தோடைப் பார்த்துவிட்டு என் கணக்கு டீச்சர் எப்படித்தான் இவ தோடுவாங்குவாளோ என்று சொல்லி மத்த டீச்சரிடம் எல்லாம் என்னை அழைத்துக் காமித்துக்கொண்டிருந்தார்கள்.
என்ன அலங்காரம் செய்தாலும் சோடாபுட்டி ( எனக்கு பதின்மத்தில் கிடைத்த பட்டப்பெயர்) ஒன்று குறுக்கே தடை செய்துகொண்டிருந்தது. அடிக்கடி ஞாபக மறதியாக எங்காவது வைத்து அந்த கறுப்பு ப்ரேம் உடைந்து கொண்டே இருக்கும் . அதும் கண்ணாடியின் காது தான் அடிக்கடி உடையும். பள்ளிக்கு சீக்கிரம் கிளம்பி கடை திறந்ததும் ஒட்டிக்கொண்டோ அல்லது வேறு காது போட்டோ கண்ணாடியை சரி செய்து போட்டுச்செல்வேன்..
என் வீட்டுக்கருகில் என் பள்ளித்தோழிகள் எப்போதுமே இருந்ததில்லை. அதிலும் நெருங்கியத்தோழிகள் வீடுகள் எல்லாம் ஊரின் மற்ற கோடியிலேயே இருந்தது. ஒன்பதாவது படிக்கும் போது ஒரு நாள் அம்மாவிடம் சொல்லிவிட்டு தோழி மணிமேகலையின் வீட்டுக்கு செல்வதாக கிளம்பிவிட்டேன். எனக்கு சைக்கிள் கிடையாது அப்போது. மதிய வெயிலில் நடந்தேன் நடந்தேன் நடந்துகிட்டே இருந்தேன். எப்படியோ அவள் வீடு சேருகிற வரை திக் திக் தான். முதன் முறையாக தோழி வீட்டுக்கு சென்ற நினைவை என்னால் மறக்கவே முடியாது. பள்ளியோடே தன் படிப்பை நிறுத்திவிட்ட முஸ்லீம் தோழியின் கல்யாணத்திற்காக முதன் முதலாக நானும் என் தோழி பாலாவும் பஸ்ஸில் அம்பகரத்தூர் வரை பயணப்பட்டதும் வித்தியாசமான அனுபவம்.
கவலையின்றி திரிந்த காலம் அந்த 17 வரை தான்.. பள்ளியில் நாங்கள் மூவர் கூட்டணியாக இருந்தோம். விளையாட்டு திடலின் இந்த ஓரத்திலிருந்து அந்த ஓரம் வரை தோள் மேல் கையாக வலம் வருவோம்.
-------------------------
அம்பிகா சொன்னது போல உண்மைகளைப் பகிரமுடியாததால் டைரியை டைரியாக பயன்படுத்தாத மேதை நான்..
அவைகள் எல்லாம் எம்.எஸ் உதயமூர்த்தியின் வரிகளும் , சில சிறுகதைகளின் அடிக்கோடிடக்கூடிய பகுதிகளும், என்னைப் பாதித்த கவிதைகளும் என நிரம்பிய பக்கங்கள். அவற்றின் வரிசையை இப்போது வாசிக்கும் போது வருடங்களின் போக்கில் நிகழ்ந்த விசயங்களுக்கும் அந்த பிடித்தமான பகிர்வுகளாகப் பகிரப்பட்டவைக்கும் ஒரு தொடர்பு தெரிகிறது.
’முகம்’ - ம.ப.சித்ரா
இந்த கதை என்னை மிக பாதிச்சிருந்திருக்கும் போல.. பெண்ணிய வாத பிரதிவாதங்கள் செய்யத்தொடங்கியகாலமாக இருந்திருக்கவேண்டும்.. அக்கதையிலிருந்து சில வரிகள்..
\\உடல் முழுக்க மின்சாரம் பரவ .. என்ன இது ? எங்கே என் முகம்? அதற்குபதில் அவன் முகம் ..உற்றுப்பார்க்க அப்பாவின் முகம்.. இத்தனை நாளாய் பாத்து ரசித்த முகம் என்னுடையதில்லையா..? அம்மாவிடம் ஓடி அம்மா என் முகம் எங்கே ? அம்மா ’போடி பைத்தியம்’ என சிரித்தபடி கடந்தாள்.
அவனுக்குத் தெரிந்திருக்குமோ? அவன் என்முகம் பார்த்துத்தானே விரும்பி இருப்பான் .
என் முகத்தை காணவில்லை உங்களுக்கு தெரிகிறதா?
உனக்கென்று முகமா? ஏது அப்படி ஒன்று ?
அப்படி என்றால் நீங்கள் முதலில் பார்த்தது..
என் முகத்தைத்தான் பார்த்தேன். அது அழகாக ப்ரதிபலிப்பதே, என் தேடல்.
நீங்கள் என் முகத்தை ப்ரதிபலிக்கவில்லையே?
எப்படி ப்ரதிபலிக்கமுடியும் உனக்கென்று முகமே இல்லாதபோது? “நான் இல்லாத உன்னை எப்படி விரும்ப இயலும்?
என் முகம் வேண்டும் உடைந்த முகமூடி துண்டுகளில் எத்தனையோ தலைமுறை முகங்கள். இத்தனை காலமாக மூகமூடியின் அழுத்தத்தில் இருந்த முகம் நசுங்கி பொலிவின்றி , எப்படியும் இது என் முகம் பூச்சுக்கள் இல்லாத சொந்தமுகம். இனி அழகுபடுத்துவேன். //
---------------------------------
ஒருகவிதை
---------
தனித்தனியே
ஒரு பறவையின் சிறகுகள்
பறவையின்றிப் பறப்பதைக் கண்டேன்
சிறகுகளின்றிப் பின் வந்த பறவை
ஒரு இசையின் குழைவில்
லாவகமாய் தன் சிறகுகளை
தன்னோடு இணைத்துக் கொண்டது
பறந்து பறந்து
பறவையின்றிப் பறக்கச் சிறகுகளுக்கும்
சிறகுகளின்றிப் பறக்கப் பறவைக்கும்
கூட் வந்த சூட்சுமம்
என் மனதில் விரிந்தபோது
துவண்டு கிடந்த என் மனதில்
ஒரு பூ மலர்ந்தது. - - பசவய்யா
-----------------------------------------
’மென்மை’ என்கிற மேலாண்மை பொன்னுசாமியின் கதையில் ஒரு பிரிகேடியர் எப்படி ஸ்டேப்பிளர் பின்னை மடக்கி காகிதத்தில் மடித்து குப்பையில் போடுகிறார் என்பதை வைத்தே கதை . அதை டைரியில் எழுதி வைத்திருக்கிறேன். எழுதிப்படித்தால் மனதில் பதியும் என்பது போல இன்றுவரை நான் நான் மிககவனமாக பின்களை மடக்கி அது யாரையும் காயப்படுத்தாத வண்ணமே போடுகிறேன்.
தொடருக்கு இவர்களை அழைக்கிறேன்.
யாழினித் தோட்டம் யாழினி
தெக்கிக்காட்டான்
மலைநாடன்
.
January 20, 2010
ஏன் ஏஏன், ஏன் இப்படி - வேகம்
முல்லை சாலைப் பாதுகாப்பு தொடர்பதிவுக்கு அழைத்திருக்காங்க.
தில்லியில் இந்தியா கேட்டை சுற்றிய பகுதிகளில் சாலைகள் மிக நேர்த்தியானவை. ஆங்கிலேயர்கள் காலத்தில் ஏற்படுத்தபட்ட பகுதி என்பதாலும் இன்னமும் நம்ம ஊர் தலைவர்கள் தங்குமிடங்கள் என்பதாலும் நேர்த்தி கெடாமலே பாதுகாக்கப்படுகின்ற பகுதியுமாகும். எப்போதுமே குண்டு குழி இல்லாமல் இருக்கிறது. அதில் வேலை நடந்தும் பார்ப்பதில்லை. அங்கே மட்டும் தனிக்கவனமெடுத்து போடும் போதே தரமானதாகப் போடுவார்களோ என்று எனக்குத் தோன்றும்.
இதே எங்க பகுதியிலும் சாலைகள் இருக்கிறது . அவற்றின் தரம் காரணமாக தானாக உடைந்தவை , மழையால் உடைந்தவை, டெலிபோன் கேபிள் , கேஸ் , தண்ணிப்பைப் காரர்களால் உடைபட்டவை என்று அடிக்கடி குறைபாடும் இருக்கும். அதனை சரிசெய்து பிச்சைக்காரர் போட்டிருக்கும் ஒட்டுத்துணி போன்ற வடிவங்களும் மேடும் பள்ளமுமாகவும் இருக்கும். பற்றாக்குறைக்கு பாலங்களின் நகரம் என்றபடி எங்கெங்கு காணினும் பாலங்கள் தான். அவற்றின் வளைவுகள் விரைந்து செல்பவர்கள் உயிருக்கு உத்திரவாதம் அளிப்பதில்லை.
விதிமுறைகளை பின்பற்றினாலே பாதுகாப்பு தானாக அமைந்துவிடும்.
மிகப்பெரிய சாலைகளில் 4 லேன்கள் இருந்தாலும் ட்ராபிக் முண்டியடிக்கும். உண்மையில் அவரவர் லேனில் தொடர்ந்து ப்யணித்தால் ட்ராபிக் இத்தனை இருக்கவே செய்யாது. மக்கள் லேன் பற்றிய எந்த ஒரு உணர்வுமே கொண்டவர்கள் அல்ல. அவர்களுக்கு எப்படி முன்னேறுவது என்பது தான் வழியே ஒழிய விதிமுறைகள் பொருட்டு அல்ல. 5 கார்கள் ஒரு வரிசையில் அதற்கும் நடுவில் மூக்கை நுழைக்க முண்டியபடி ஆறாவது என்பது சர்வ சாதாரணம்.
இடித்து , பெயிண்ட் பெயராத கார்கள் அபூர்வம். ஒருவேளை நீங்கள் பார்ப்பதற்கு முந்தின நாள் தான் போய் பெயிண்ட் செய்திருப்பார்களாக இருக்கும். இங்கே எழுதப்படாத விதி ஒன்று இருக்கிறதாம். (எங்களுக்கு இது கேள்வி தான்...:)இதுவரை செயல்படுத்தியது இல்லை) சாலையில் செல்லும்போது வேறு வண்டியோடு ஒரு சின்ன இடித்தல் உரசல் நடந்துவிட்டால் பிரச்சனை இல்லை, இறங்கி சத்தம் போடும் முதலாமவர் ஜெயிப்பார். சரி அவர் முதலில் சத்தம் போட்டுவிட்டாலும் ப்ரச்சனை இல்லை, நீங்கள் முதலில் அடித்துவிடவேண்டும் அவ்வளவு தான்.(அவர் துப்பாக்கிவைத்திருந்தால் நான் பொறுப்பல்ல)
குளிர்காலத்தில் சாலையில் வெறும் வெள்ளைச்சுவர் உங்களுக்கு நாற்புறமும் சூழ்ந்திருக்கும். வீடோ ஆபீஸோ சென்று சேர்வது உங்கள் சாமர்த்தியம். முந்தாநாள் அப்படித்தான் கீழே இருக்கும் மஞ்சள் கோட்டையோ , டிவைடரையோ பிடித்துக்கொண்டே வீடு வந்து சேர்ந்தோம். ஒருமுறை யமுனா பாலத்தில் நாற்பது வண்டிகள் ஒன்றன் மேல் ஒன்று சினிமாமாதிரியே மோதி நின்ற சரித்திரம் கூட உண்டு.
இத்தனை இருந்தும் அசுர வேகத்தில் ஓட்டுபவர்களுக்கு மட்டும் குறையில்லை. எங்கள் பகுதியில் கேட் தாண்டி உள்ளே நுழையும் வண்டிகளுக்கு 20 கிமீ வேகம் என்று தான் விதி. ஆனால் வீடுகளுக்கு அருகில் வளைவுகளில் கூட அதிரடியாக 50 கிமீ வேகத்தில் நுழைபவர்கள் உண்டு. எனக்கு வரும் கோபத்தில் பலமுறை அவர்களை கைநீட்டி நிறுத்தி
‘ஏன் ஏஏன்
ஏன் இப்படி’, என்று வடிவேலு பாசையில் கேட்பேன். அவர்களும் சாரி மேடம் என்று சொல்லிவிட்டு பத்தடிக்கு 10 கிமீ வேகத்தில் உருட்டிவிட்டு பின் சீறிப்போவார்கள்.
பஸ், கார், வேன் போன்ற எந்த வாகனங்கத்திலும் செல்லும் போது இரவில் நான் தூங்குவதே இல்லை. நான் தூங்கினால் பிறகு ட்ரைவரை யார் கண்காணிப்பது? ஒருமுறை பெங்களூரில் குடும்பமாக மைசூர்பயணம் முடித்து திரும்பும் வழியில் ட்ரைவர் தூங்கிவிழுந்து கொண்டிருப்பதை பார்த்தேன். அப்போது அவர் மிகவேகமாக ஒரு லாரிக்கு பின் சென்று கொண்டிருந்தார். வண்டி இடமும் வலமுமாக ஆடியபடியே இருந்தது. முன்சீட்டில் தூங்கிய கணவரை எழுப்பியதில் டிரைவர் அல்ர்ட் ஆகிவிட்டார்.
ட்ரைவர் நமக்குத் தெரியாத புதிய ஆள் என்றாலும் மெதுவாகச் செல்லுமாறு சொல்வதற்கு எப்போதுமே நான் வெட்கப்படுவதில்லை. தயானந்தர் சத்சங்கத்துக்கு கடைசி நாள் என்னுடன் எதிர்வீட்டு ஆண்ட்டியை அழைத்துச் சென்றிருந்தேன். வெளியே வந்தபோது ஒரு வயதானவர் காரை நிறுத்தி அவரும் சத்சங்கம் முடித்து குருபிரசாதமாக வாங்கிய புத்தகத்தைக் காட்டியபடி, நீங்கள் எந்த பக்கம் செல்லவேண்டும் என்று விசாரித்தார். பிறகு தானும் அந்த பக்கம் தான் போவதாக சொல்லிக்கொண்டு காரின் கதவைத் திறந்து வைத்துக்கொண்டு எங்களுக்குத்தெரிந்த மருத்துவரின் பக்கத்துவீடு அவருடையது என்றும் கூறி வற்புறுத்திக்கொண்டிருந்தார். வீட்டுக்கு போன் போட்டு விவரத்தைச் சொல்லிவிட்டு ஏறிக்கொண்டோம்.
வரும் வழியில் மனுசர் வேகமாக ஓட்டிக்கொண்டு பேசிக்கொண்டே இருந்தார். புதிய பாலத்தின் வழியில் அவர் குழம்பி நின்றுவிட்டார். பின் நான் வழி சொல்லிக்கொண்டே இந்த இடத்தில் நீங்கள் கொஞ்சம் மெதுவாகத் திரும்புங்கள் இன்னோரு பாலம் வந்து சேரும் என்று சொன்னேன். அவர் நிச்சயமாக மேடம் உங்களை பயமுறுத்தமாட்டேன் என்று மெதுவாகவே திரும்பினார். நான் ஜெர்மனியில் இருந்தவன் என்றார். யார் எங்கே இருந்தாலும் எத்தனை திறமை சாலியாக இருந்தாலும் சாலை பாதுகாப்பை பொறுத்தவரை எதிரிலோ பின்னாலோ வரும் மற்றொரு வண்டியோட்டியின் திறமையை நாம் அறியமாட்டோமென்பதால் கவனம் தேவைதானே .
சாலை பாதுகாப்பு பத்தி எழுதறது நல்லது தானே விக்னேஷ்வரி மற்றும் கோமதி அரசு இருவரையும் தொடர்ந்து எழுதி விழிப்புணர்வு தருமாறு கேட்டுக்கொள்கிறேன்.
தில்லியில் இந்தியா கேட்டை சுற்றிய பகுதிகளில் சாலைகள் மிக நேர்த்தியானவை. ஆங்கிலேயர்கள் காலத்தில் ஏற்படுத்தபட்ட பகுதி என்பதாலும் இன்னமும் நம்ம ஊர் தலைவர்கள் தங்குமிடங்கள் என்பதாலும் நேர்த்தி கெடாமலே பாதுகாக்கப்படுகின்ற பகுதியுமாகும். எப்போதுமே குண்டு குழி இல்லாமல் இருக்கிறது. அதில் வேலை நடந்தும் பார்ப்பதில்லை. அங்கே மட்டும் தனிக்கவனமெடுத்து போடும் போதே தரமானதாகப் போடுவார்களோ என்று எனக்குத் தோன்றும்.
இதே எங்க பகுதியிலும் சாலைகள் இருக்கிறது . அவற்றின் தரம் காரணமாக தானாக உடைந்தவை , மழையால் உடைந்தவை, டெலிபோன் கேபிள் , கேஸ் , தண்ணிப்பைப் காரர்களால் உடைபட்டவை என்று அடிக்கடி குறைபாடும் இருக்கும். அதனை சரிசெய்து பிச்சைக்காரர் போட்டிருக்கும் ஒட்டுத்துணி போன்ற வடிவங்களும் மேடும் பள்ளமுமாகவும் இருக்கும். பற்றாக்குறைக்கு பாலங்களின் நகரம் என்றபடி எங்கெங்கு காணினும் பாலங்கள் தான். அவற்றின் வளைவுகள் விரைந்து செல்பவர்கள் உயிருக்கு உத்திரவாதம் அளிப்பதில்லை.
விதிமுறைகளை பின்பற்றினாலே பாதுகாப்பு தானாக அமைந்துவிடும்.
மிகப்பெரிய சாலைகளில் 4 லேன்கள் இருந்தாலும் ட்ராபிக் முண்டியடிக்கும். உண்மையில் அவரவர் லேனில் தொடர்ந்து ப்யணித்தால் ட்ராபிக் இத்தனை இருக்கவே செய்யாது. மக்கள் லேன் பற்றிய எந்த ஒரு உணர்வுமே கொண்டவர்கள் அல்ல. அவர்களுக்கு எப்படி முன்னேறுவது என்பது தான் வழியே ஒழிய விதிமுறைகள் பொருட்டு அல்ல. 5 கார்கள் ஒரு வரிசையில் அதற்கும் நடுவில் மூக்கை நுழைக்க முண்டியபடி ஆறாவது என்பது சர்வ சாதாரணம்.
இடித்து , பெயிண்ட் பெயராத கார்கள் அபூர்வம். ஒருவேளை நீங்கள் பார்ப்பதற்கு முந்தின நாள் தான் போய் பெயிண்ட் செய்திருப்பார்களாக இருக்கும். இங்கே எழுதப்படாத விதி ஒன்று இருக்கிறதாம். (எங்களுக்கு இது கேள்வி தான்...:)இதுவரை செயல்படுத்தியது இல்லை) சாலையில் செல்லும்போது வேறு வண்டியோடு ஒரு சின்ன இடித்தல் உரசல் நடந்துவிட்டால் பிரச்சனை இல்லை, இறங்கி சத்தம் போடும் முதலாமவர் ஜெயிப்பார். சரி அவர் முதலில் சத்தம் போட்டுவிட்டாலும் ப்ரச்சனை இல்லை, நீங்கள் முதலில் அடித்துவிடவேண்டும் அவ்வளவு தான்.(அவர் துப்பாக்கிவைத்திருந்தால் நான் பொறுப்பல்ல)
குளிர்காலத்தில் சாலையில் வெறும் வெள்ளைச்சுவர் உங்களுக்கு நாற்புறமும் சூழ்ந்திருக்கும். வீடோ ஆபீஸோ சென்று சேர்வது உங்கள் சாமர்த்தியம். முந்தாநாள் அப்படித்தான் கீழே இருக்கும் மஞ்சள் கோட்டையோ , டிவைடரையோ பிடித்துக்கொண்டே வீடு வந்து சேர்ந்தோம். ஒருமுறை யமுனா பாலத்தில் நாற்பது வண்டிகள் ஒன்றன் மேல் ஒன்று சினிமாமாதிரியே மோதி நின்ற சரித்திரம் கூட உண்டு.
இத்தனை இருந்தும் அசுர வேகத்தில் ஓட்டுபவர்களுக்கு மட்டும் குறையில்லை. எங்கள் பகுதியில் கேட் தாண்டி உள்ளே நுழையும் வண்டிகளுக்கு 20 கிமீ வேகம் என்று தான் விதி. ஆனால் வீடுகளுக்கு அருகில் வளைவுகளில் கூட அதிரடியாக 50 கிமீ வேகத்தில் நுழைபவர்கள் உண்டு. எனக்கு வரும் கோபத்தில் பலமுறை அவர்களை கைநீட்டி நிறுத்தி
‘ஏன் ஏஏன்
ஏன் இப்படி’, என்று வடிவேலு பாசையில் கேட்பேன். அவர்களும் சாரி மேடம் என்று சொல்லிவிட்டு பத்தடிக்கு 10 கிமீ வேகத்தில் உருட்டிவிட்டு பின் சீறிப்போவார்கள்.
பஸ், கார், வேன் போன்ற எந்த வாகனங்கத்திலும் செல்லும் போது இரவில் நான் தூங்குவதே இல்லை. நான் தூங்கினால் பிறகு ட்ரைவரை யார் கண்காணிப்பது? ஒருமுறை பெங்களூரில் குடும்பமாக மைசூர்பயணம் முடித்து திரும்பும் வழியில் ட்ரைவர் தூங்கிவிழுந்து கொண்டிருப்பதை பார்த்தேன். அப்போது அவர் மிகவேகமாக ஒரு லாரிக்கு பின் சென்று கொண்டிருந்தார். வண்டி இடமும் வலமுமாக ஆடியபடியே இருந்தது. முன்சீட்டில் தூங்கிய கணவரை எழுப்பியதில் டிரைவர் அல்ர்ட் ஆகிவிட்டார்.
ட்ரைவர் நமக்குத் தெரியாத புதிய ஆள் என்றாலும் மெதுவாகச் செல்லுமாறு சொல்வதற்கு எப்போதுமே நான் வெட்கப்படுவதில்லை. தயானந்தர் சத்சங்கத்துக்கு கடைசி நாள் என்னுடன் எதிர்வீட்டு ஆண்ட்டியை அழைத்துச் சென்றிருந்தேன். வெளியே வந்தபோது ஒரு வயதானவர் காரை நிறுத்தி அவரும் சத்சங்கம் முடித்து குருபிரசாதமாக வாங்கிய புத்தகத்தைக் காட்டியபடி, நீங்கள் எந்த பக்கம் செல்லவேண்டும் என்று விசாரித்தார். பிறகு தானும் அந்த பக்கம் தான் போவதாக சொல்லிக்கொண்டு காரின் கதவைத் திறந்து வைத்துக்கொண்டு எங்களுக்குத்தெரிந்த மருத்துவரின் பக்கத்துவீடு அவருடையது என்றும் கூறி வற்புறுத்திக்கொண்டிருந்தார். வீட்டுக்கு போன் போட்டு விவரத்தைச் சொல்லிவிட்டு ஏறிக்கொண்டோம்.
வரும் வழியில் மனுசர் வேகமாக ஓட்டிக்கொண்டு பேசிக்கொண்டே இருந்தார். புதிய பாலத்தின் வழியில் அவர் குழம்பி நின்றுவிட்டார். பின் நான் வழி சொல்லிக்கொண்டே இந்த இடத்தில் நீங்கள் கொஞ்சம் மெதுவாகத் திரும்புங்கள் இன்னோரு பாலம் வந்து சேரும் என்று சொன்னேன். அவர் நிச்சயமாக மேடம் உங்களை பயமுறுத்தமாட்டேன் என்று மெதுவாகவே திரும்பினார். நான் ஜெர்மனியில் இருந்தவன் என்றார். யார் எங்கே இருந்தாலும் எத்தனை திறமை சாலியாக இருந்தாலும் சாலை பாதுகாப்பை பொறுத்தவரை எதிரிலோ பின்னாலோ வரும் மற்றொரு வண்டியோட்டியின் திறமையை நாம் அறியமாட்டோமென்பதால் கவனம் தேவைதானே .
சாலை பாதுகாப்பு பத்தி எழுதறது நல்லது தானே விக்னேஷ்வரி மற்றும் கோமதி அரசு இருவரையும் தொடர்ந்து எழுதி விழிப்புணர்வு தருமாறு கேட்டுக்கொள்கிறேன்.
November 4, 2009
பிடிக்கும் ஆனா பிடிக்காது, பிடிக்காது ஆனா பிடிக்கும்
பிடிச்சவங்க பிடிக்காதவங்களுக்கு உங்களை சீக்கிரமே யாராச்சும் கூப்பிடனும்ன்னு நேத்து ஒரு தோழி அதிரடியா ஆசைப்பட்டாங்க.. வாக்கு உடனடியா பலிச்சுருச்சு ரொம்ப நாளே தியானத்திலிருந்த வெட்டிஆபிசர் ராப் தியானத்தை கலைச்சு போஸ்ட் போட்டிருக்காங்க . ராப் கூப்பிட்டு பதிவு போடாம இருக்கலாமா?
பிடிச்சவங்கன்னு நானா ஒரு சிலரை இது இதுனாலல்லாம் பிடிக்குதுன்னு நினைச்சிட்டிருப்பேன். அவங்களோட இன்னோரு பக்கத்தை யாராவது சொன்னா தெரிஞ்சுகிட்டு அடடா ந்னு ஆகிடும் சில சமயம்.
பிடிக்காதவங்கன்னு சிலரை நினைச்சிருப்பேன் அவங்களோட இன்னோரு முகத்தைப் பார்த்து அட இவங்களுக்குள்ள இப்படி ஒரு நல்ல குணமான்னு நினைச்சுக்கறதும்.. நிறை குறை இருக்கவங்க தானே மனுசங்கன்னு மனசைத் தேத்திக்கிட்டதும் உண்டு.
பிடிச்சது பிடிக்காததை நம் சரிபாதிங்களுக்கு தெரிஞ்சுருக்கனும்ன்னு சில போட்டிகள் நடத்தறாங்களே.. அது எப்படி முடியும் ? நமக்கே நமக்கு பிடிச்சது பிடிக்காதது எதுன்னு சரியா முடிவெடுக்கமுடியலயே.. என்று எனக்கு இப்ப செம குழப்பமாகிடுச்சு.. எதோ தோணினதை எழுதிட்டேன்.
அரசியல் தலைவர்
பிடித்தவர்:திருமாவளவன், நல்லகண்ணு (இவங்களப்பத்தி எல்லாம் ரொம்ப ஓவரா திட்டி எங்கயும் படிக்கல) இறந்துபோனவங்க தமிழ்நாட்டைவிட்டு வெளியே இருக்கவங்களையும் சொல்லலாம்ன்னா (இந்திராகாந்தி)
பிடிக்காதவர்:மத்தவங்க எல்லாருமே
கவிஞர்
பிடித்தவர்: தாமரை, நாமுத்துக்குமார் (பட்டுக்கோட்டை)
பிடிக்காதவர்: அப்படி சொல்லத்தெரியல
நடிகர்
பிடித்தவர்:வடிவேலு, ரஜினி,ப்ரகாஷ்ராஜ் ,ஈரம் ஆதி ( ரங்காராவ், தங்கவேலு)
பிடிக்காதவர்: தியாகு,எஸ் எஸ் சந்திரன் ரெண்டுபேரு காமெடி பிடிக்காது
நடிகை
பிடித்தவர்: சரளா,சரண்யா பொண்வண்ணன் ,பத்மபிரியா( பண்டரிபாய், ஜமுனா)
பிடிக்காதவர்:யாரும் அப்படி சொல்ல நினைவுக்கு வரல
பாடகர் :
பிடித்தவர்: ஹரிஹரன்,எஸ்பிபி, டி எம் எஸ்
பிடிக்காதவர்: நினைவுக்கு வரல
பாடகி
பிடித்தவர் : கல்யாணி, ஜென்சி
பிடிக்காதவர்: அனுராதா ஸ்ரீராம்
எழுத்தாளர்
எஸ்.ரா படிப்பதுண்டு. பலரோட புத்தகங்களை படிச்சுட்டு சூப்பர்னு நினைச்சுட்டு அப்படியே புத்தகத்தை யும் அவங்களையும் மறந்துடற என்னோட மோச்மான நினைவாற்றலால் பிடித்தவங்களையும் சரி பிடிக்காதவங்களையும்சரி , சரியா குறிப்பிட முடியல..
இதை தொடர அழைக்க விரும்புபவர்கள்
மிஸஸ் தேவ்
சின்னம்மிணி
பிடிச்சவங்கன்னு நானா ஒரு சிலரை இது இதுனாலல்லாம் பிடிக்குதுன்னு நினைச்சிட்டிருப்பேன். அவங்களோட இன்னோரு பக்கத்தை யாராவது சொன்னா தெரிஞ்சுகிட்டு அடடா ந்னு ஆகிடும் சில சமயம்.
பிடிக்காதவங்கன்னு சிலரை நினைச்சிருப்பேன் அவங்களோட இன்னோரு முகத்தைப் பார்த்து அட இவங்களுக்குள்ள இப்படி ஒரு நல்ல குணமான்னு நினைச்சுக்கறதும்.. நிறை குறை இருக்கவங்க தானே மனுசங்கன்னு மனசைத் தேத்திக்கிட்டதும் உண்டு.
பிடிச்சது பிடிக்காததை நம் சரிபாதிங்களுக்கு தெரிஞ்சுருக்கனும்ன்னு சில போட்டிகள் நடத்தறாங்களே.. அது எப்படி முடியும் ? நமக்கே நமக்கு பிடிச்சது பிடிக்காதது எதுன்னு சரியா முடிவெடுக்கமுடியலயே.. என்று எனக்கு இப்ப செம குழப்பமாகிடுச்சு.. எதோ தோணினதை எழுதிட்டேன்.
அரசியல் தலைவர்
பிடித்தவர்:திருமாவளவன், நல்லகண்ணு (இவங்களப்பத்தி எல்லாம் ரொம்ப ஓவரா திட்டி எங்கயும் படிக்கல) இறந்துபோனவங்க தமிழ்நாட்டைவிட்டு வெளியே இருக்கவங்களையும் சொல்லலாம்ன்னா (இந்திராகாந்தி)
பிடிக்காதவர்:மத்தவங்க எல்லாருமே
கவிஞர்
பிடித்தவர்: தாமரை, நாமுத்துக்குமார் (பட்டுக்கோட்டை)
பிடிக்காதவர்: அப்படி சொல்லத்தெரியல
நடிகர்
பிடித்தவர்:வடிவேலு, ரஜினி,ப்ரகாஷ்ராஜ் ,ஈரம் ஆதி ( ரங்காராவ், தங்கவேலு)
பிடிக்காதவர்: தியாகு,எஸ் எஸ் சந்திரன் ரெண்டுபேரு காமெடி பிடிக்காது
நடிகை
பிடித்தவர்: சரளா,சரண்யா பொண்வண்ணன் ,பத்மபிரியா( பண்டரிபாய், ஜமுனா)
பிடிக்காதவர்:யாரும் அப்படி சொல்ல நினைவுக்கு வரல
பாடகர் :
பிடித்தவர்: ஹரிஹரன்,எஸ்பிபி, டி எம் எஸ்
பிடிக்காதவர்: நினைவுக்கு வரல
பாடகி
பிடித்தவர் : கல்யாணி, ஜென்சி
பிடிக்காதவர்: அனுராதா ஸ்ரீராம்
எழுத்தாளர்
எஸ்.ரா படிப்பதுண்டு. பலரோட புத்தகங்களை படிச்சுட்டு சூப்பர்னு நினைச்சுட்டு அப்படியே புத்தகத்தை யும் அவங்களையும் மறந்துடற என்னோட மோச்மான நினைவாற்றலால் பிடித்தவங்களையும் சரி பிடிக்காதவங்களையும்சரி , சரியா குறிப்பிட முடியல..
இதை தொடர அழைக்க விரும்புபவர்கள்
மிஸஸ் தேவ்
சின்னம்மிணி
July 22, 2009
துவக்கப்பள்ளிக்காலம்
தோழியாக அவார்ட் குடுத்த புதுகைத்தென்றலுக்கு நன்றி . போனமுறை சுவாரசியப்பதிவு என்று பாராட்டவேண்டி இருந்ததால் அவார்டை பிரித்துக்கொடுத்தேன். இது நண்பர்களுக்கான விருது தானே..என் நண்பர்கள் அனைவரும் புரிந்துகொள்வார்கள் என்பதால் பிரித்துக்கொடுக்கவில்லை.
--------------------------------------
தொடர்பதிவுக்குன்னே இந்த தளத்தை வைச்சிடலாமாங்கற அளவு மக்கள் தொடர்ந்து தலைப்புகளை தந்தவண்ணம் இருக்க.. நானும் அம்மா தலைப்பப் பிடிச்சக் குழந்தையாக போய்க்கொண்டிருக்கிறேன். இப்போ தமிழ்பிரியனின் தொடரழைப்புக்காக என் இளமைக்காலங்களுக்குள்ளே நுழையலாம்...
நான் முதல் முதலில் பள்ளிக்கூடம் போனது ஒன்றாம் வகுப்பு. சிலர் அரைக்ளாஸ் , பேபிக்ளாஸ் எல்லாம் முடிந்து போயிருப்பீர்கள். அது ஒரு சின்னக்கிராமம் திருவெண்காடுன்னு பெயர். ...பள்ளிக்கூடம் பெயர் ... மெய்கண்டார் துவக்கப்பள்ளி. அது இப்போது இடிக்கப்பட்டு சங்கரமடம் வந்திருப்பதாகக் கேள்விபட்டேன். முதல் வகுப்பு ஆசிரியை பெயர் ஜானகியாம் .. அது என்ன ஆம் என்றால், என் அம்மாவிடம் நேற்று கேட்டு நினைவுப்படுத்திக்கொள்ள முயற்சித்தேன்.. அத்தனை நினைவாற்றல். முதல் நாள் வகுப்பறைக்காட்சி மட்டுமே என் மனதில் நிழலாடுகிறது. இருட்டான வகுப்பறையில் மேலிருக்கும் கண்ணாடிவழி ஒளிகசிய அந்த ஒளிக்கற்றைக்கு பின்னால் ஆரஞ்சு வண்ணத்தில் சேலையணிந்த ஆசிரியை.பின் ஒருநாள் நாங்கள் மாயவரத்துக்கு மாறிப்போய்விட்டபின் அவர்களை அவர்கள் வீட்டில் சந்தித்ததாக நினைவு.
இரண்டாம் வகுப்பு சுத்தமாக நினைவே இல்லை.. சோம்பேறியின் ”ஏ நீ ரெண்டாம்ப்பு பாஸ் பண்ணி இருக்கியா நினைவு வருகிறது ” பாஸ் செய்திருப்பேனாத்தான் இருக்கனும். அதற்கு ஒரு ஆசிரியர் பிரம்போடு இருப்பது போன்ற ஒரு காட்சி ஒரு நொடிப்பொழுது வந்து மறைகிறது. அப்போது என்னோடு படித்த என் தோழி ஒருத்தி இன்றும் தொடர்பில் இருக்கிறாள். அவர்கள் குடும்பமே எங்கள் குடும்பத்துக்கு நெருங்கிய நண்பர்கள் ..அந்த ஒரு காரணத்தால் தான் அந்த தோழி இன்னும் நட்பில் இருக்கிறாள். அவள் அடிக்கடி நினைவுபடுத்துவது நாங்கள் இருவரும் சிலேட்டில் எங்கள் மார்க்கைத் திருத்திக் காண்பித்தோமாம்.
மூன்றாம் வகுப்புக்கு நாங்கள் மாயவரம் வந்துவிட்டோம். சர்ச்சை சேர்ந்த ஸ்கூல் ..நர்ஸ் போன்ற வெள்ளை உடையும் தொப்பியுமாக ஜெர்மன் அம்மா தான் தலைமை.
அங்கே பல ஏழைகிராமக் குழந்தைகள் விடுதியில் தங்கிப்படிப்பது உண்டு. மூன்றாம் வகுப்பு சேர்ந்த புதிதில் நோட் வேண்டும் என்று டீச்சர் சொல்லி அதை நான் வீட்டில் சொல்லாமல் விட்டுவிட்டதால் பல நாட்கள் கழித்து புது நோட் வாங்கி என் அம்மாவே எல்லாவற்றையும் எழுத வேண்டிய நிலை வந்ததாக நினைவு. அப்போது தான் இந்த மூன்றெழுத்து ஆங்கில வார்த்தைகள் அறிமுகம்.. தரையோடு ஒட்டிய பலகைகள் நினைவுக்கு இருக்கிறது
நாலாம் வகுப்பு டீச்சரை நினைவுக்கு கொண்டுவர முடிகிறது. ஆனால் பெயர் நினைவில்லை. அவர்கள் தான் முதன் முதலில் எனக்கு கண் பார்வையில் கோளாறு இருக்குமோ என்று சொன்னது. வகுப்புப்பாடங்களை தப்பும் தவறுமாக எழுதிவிட்டு போர்டில் க்ளார் அடிப்பதாகக் குற்றம் சாட்டி வந்தேன்.
ஐந்தாம் வகுப்பு டீச்சரை நல்லா நியாபகம் இருக்கு. நித்யா டீச்சர். அவங்க தலைமை ஆசிரியராவும் இருந்ததால் அவங்களுக்கு பாடம் எடுக்கவே நேரம் இருக்காது. பல நேரம் நாங்க டாக்டர் விளையாட்டு விளையாடுவோம். எப்பவும் சபி முனிசா தான் டாக்டர்.. பசங்க எல்லாம் பெஞ்சுகளில் ஏறி குதித்து விளையாடுவார்கள். அந்த வகுப்பில் படித்த நாலைந்து பெண்கள் கல்லூரியிலும் ஒன்றாக படிக்க நேர்ந்ததால் தொடர்பில் இருக்கிறார்கள். வகுப்பருகில் இருந்த மகிழம்பூ மரம் எனக்கு மிகப்பிடித்தமானது. பலநேரம் அவற்றை தொகுத்து மாலையாக்குவோம்.
பள்ளியில் தோட்டம் இருந்தது வெண்டைக்காய் , அவரைக்காய் போன்றவற்றை அங்கே நாங்களே வளர்த்து பறித்தது நினைவுக்கு இருக்கிறது. வாத்துகள் நிறைந்த குளத்திலிருந்து தண்ணீர் கொண்டுவந்து ஊற்றுவோம். தென்னந்தோப்பிலிருந்து காய்களை இழுத்துவந்து ஓரிடத்தில் குவிப்பது, தென்னை குச்சிகளால் இடங்களை சுத்தம் செய்வது போன்ற வேலைகள் கூட செய்திருக்கிறோம். படிப்பைத்தவிர எல்லாம் நினைவுக்கு வருகிறது.
கிருஸ்துமஸுக்காக குழுநடனம் கோலாட்டம் ஆடி இருக்கிறேன். அப்போதெல்லாம் பயிற்சிக்கென்று வகுப்பிலிருந்து அழைத்துச் செல்லப்படுவோம். அது மிகப்பிடித்தமானது. அங்கே நடக்கும் கிருஸ்துமஸ் நாடகமென்றால் எனக்கு மிகவும் பிடிக்கும். அந்த தேவதைகளும் வழிகாட்டும் நட்சத்திரங்களும் மேய்ப்பர்களும் நேரிலேயே பெத்தலகேமில் இருந்து பார்த்த உணர்வைத்தரும்.பெத்தலகேம் பிறந்தவரை போற்றி துதி மனமே!!
எனக்கு வகுப்பெடுக்காவிட்டாலும் ஒன்னாப்பு டீச்சரை மட்டும் பள்ளிக்கே பிடிக்கும்..என் தம்பி அவர்களிடம் படித்ததால் பின்னொரு நாள் நாங்களிருவருமாய் போய் பார்த்துவந்தோம். திருமணம் செய்துகொள்ளாமல் பள்ளியிலேயே தங்கி இருந்த அவர்களை பெயர் சொல்லியாருமே அதிகம் அழைப்பதில்லை ஒன்னாப் டீச்சரென்றாலே ப்ரபலம் தான். என் தம்பி மட்டும் பேபிக்ளாஸ் படித்தான். அங்கே ஜெர்மனில் இருந்து வந்த பல விதமான விளையாட்டு ப் பொருட்கள் இருக்கும். பொம்மை பிஸ்கட்கள் இருக்கும். மதியம் பாய் விரித்துத் தூங்குவார்கள். பின்னால் தலை சீவி கையில் பிஸ்கட்களுடன் வெளியே வரும் அவர்களைப் பார்த்து நாம் பேபிக்ளாஸ் படிக்கவில்லையே என்று பல நாள் சோகமாக இருந்திருக்கிறேன்.
பைபிள் க்ளாஸ் உண்டு . அதில் பரிட்சை உண்டு. பரமண்டலத்திலிருக்கிற பரமபிதாவே என்று ஆரம்பித்த ப்ரேயர் உண்டு. ஆற்றுமணலாகக் குவிந்த முன் திடலும் மாமரங்களும் கூரைவேய்ந்த சாப்பாடுகூடமும் நினைவுக்கு வருகிறது. ஒன்றே ஒன்று தான் பள்ளியில் பிடிக்காதது. அது கழிப்பறை. மிகக்கொடுமையானதாக இருக்கும். அத்தனை குழந்தைகளுக்கு அது போதுமானதாக இருந்ததில்லை. மேலும் மிகத்தொலைவும் கூட.
----------------------------------------------
யாருக்கேனும் தொடர ஆசை இருந்தால் பின்னூட்டத்தில் தெரியப்படுத்துங்கள்.
July 15, 2009
தங்கமாவோ $ ஆகவோ கொடுத்திருக்கலாம்ல.....
முன் குறிப்பு 1 : அவார்ட் என்றதும் ஆசிப் மீரானின் பட்டாம்பூச்சிக்கு பதிலான கரப்பான் பூச்சி அவார்ட் தான் எனக்கும் நினைவுக்கு வருகிறது. இனி எதிர்பதிவு மட்டுமல்ல தொடர்பதிவும் கேட்டுத்தான் போடவேண்டும் என்று கண்டிப்பான ரூல்ஸ் போடவேண்டுமோ.. ( கேட்டா மாட்டேனுவாங்கன்னு தானே கேக்காம தராங்க இப்ப நான் மட்டும் என்ன கேட்டுட்டாப் பேரைப்போடரேன்)
போனமுறை பட்டாம்பூச்சிக்கு தப்பினேன் .. ராப் விருதை கேக்காமலே அறிவிச்சிட்டபடியால் ஏற்றுக்கொண்டேன்.
1. ச்சின்னப்பையன் - எனக்கு பிடித்த மாது சீனு வச்சு நாடகம் எழுதியதற்காக மட்டுமல்லாமல் காமெடி போஸ்ட்களுக்காக..
2.கோமா - ஹஹஹா ஹாஸ்ய தலைப்பில் நகைச்சுவையில் ரசிக்கும்படியாக சுவாரசியமாக பதிவிடுகிறார்.
3. அவந்தி - முன்பு மிக சுவாரசியமாக ஜென்கதைகள் குடுத்துக்கொண்டிருந்தார். படிப்பில் பிசியாகிவிட்ட அவருக்கு அவார்ட் ஒரு ஊக்கமாக இருக்குமே என்று குடுத்திருக்கிறேன்.
4 . துளசி - 30 நாள் டூர் போய்விட்டு 45 பதிவு பயணக்கட்டுரை :) போடுபவர்கள் பதிவில் சுவாரசியத்துக் குறைச்சலே இல்லை.
5.ராமலக்ஷ்மி - முத்துசரத்தில் அழகான கவிதை முத்துக்களை தருவது அதில் நல்ல கருத்துக்களை அடுக்குவது எனக்குப் பிடித்தமானது.
6. தெகா - மிக சுவாரசியமாக சில நேரங்களில் என்னதான் சொல்லவருகிறார் என்று மண்டைய குடைய வைக்கும்படியாக வரிகளை சுத்தி சுத்தி ஜாங்கிரியாக ஆனால் பின்நவீனத்துவ பாணியும் இல்லாமல் ஒரு விதமாக (puzzle? ) எழுதி ஏன் இப்படி என்று கேட்கும் பதிவுகள் எழுதுவதால்.. :)
July 5, 2009
கடமை 32..
32 ல வெட்டீஸ் வெர்சன் எழுதலாமான்னு பார்த்தா.. இத்தன நாளுக்கப்பறமா எழுதினா இந்த பதிவே வெட்டீஸ் வெர்சனாத்தான் இருக்கும்ன்னு நினைச்சு, மாசம் ஒரு பதிவு போடும் கோபி அழைத்ததன் பேரில் இங்கே கேள்வி 32.. சில கொஸ்டின் கடைசியில் கைவலிச்சதுனு வழக்கம்போல விட்டாச்சு..
1.உங்களுக்கு ஏன் இந்தப் பெயர் வந்தது? உங்களுக்கு உங்க பெயர் பிடிக்குமா ?
எங்கப்பாக்கு தமிழ் பெயர் வைக்கனும்ன்னு ஆசை.. கயல்விழின்னு வச்சாங்க.. தாத்தாபாட்டி பேரை பேத்திங்களுக்கு பேரன்களுக்கு வைக்கிற பழக்கத்தையும் விட மனசில்லாததால் ரெண்டுபக்கப் பாட்டி பேரை சேத்து முத்துலெட்சுமி எக்ஸ்ட்ரா ஃபிட்டிங்.. (முத்தம்மாள் - வீரலெட்சுமி)
என் பெயர் எனக்கு ரொம்ப பிடிக்கும். பரிட்சை மற்றும் பெரிய லிஸ்ட்களில் தேட ஈஸியா இருக்கும் .
2.கடைசியாக அழுதது எப்பொழுது?
பசங்க படம் பாத்துட்டிருக்கும்போது..
3.உங்களோட கையெழுத்து உங்களுக்கு பிடிக்குமா?
பிடிக்கும் . ஆனா ஒரு பாராவுக்கு மேல அதே அசிங்கமானதும் பிடிக்காது.
4.பிடித்த மதிய உணவு என்ன?
ரசம் சாதம் பீன்ஸ் பொரியல்
5.நீங்கள் வேறு யாராவதாக இருந்தால் உங்களோட நட்பு வச்சுக்குவீங்களா ?
பேசறதை கேக்கமட்டுமே பிடிக்குமா இருந்தா நட்பு வச்சிக்கிடலாம்.. நான் பேசனுன்னு ஆசை இல்ல நானே பேசனும்ன்னு பேராசை பிடிச்சவளா இருக்கறதால கஷ்டம் தான்..
6.கடலில் குளிக்க பிடிக்குமா....அருவியில் குளிக்க பிடிக்குமா?
கடல் காலை நனைக்கமட்டும் தான்.. அருவி தான் அருமை.அது சுருளி மாதிரி டமால் டிமீல்ன்னு விழறதுல இருந்து சின்ன அருவி வரை ..எதுன்னாலும்.
7.முதலில் ஒருவரைப் பார்க்கும் போது எதை கவனிப்பீர்கள்?
முகம் . சில சமயம் வந்துட்டு போனாங்களே அவங்க் அந்த மாடல் தோடு ..இந்த மாதிரி ட்ரஸ் ந்னு யாராவது திரும்ப நினைவுப்படுத்த முயற்சித்தால் .. என்ன போராடினாலும் அதை நான் கவனிச்சதா நினைவே இருக்காது..
8. உங்க கிட்ட உங்களுக்கு பிடிச்ச விஷயம் என்ன? பிடிக்காத விஷயம் என்ன ?
பிடிச்ச விசயம் ... ப்ரண்ட்லியா இருக்கறது..
பிடிக்காத விசயம்.. பொறுப்பா நடந்துக்காம இருக்கிறது.
9.உங்க சரி பாதி கிட்ட உங்களுக்கு பிடித்த பிடிக்காத விசயம் எது?
எல்லாத்துலயும் பெர்ஃபெக்டா இருக்கிறது.
பிடிக்காததும் அதேதான்.. பின்ன எங்களுக்கு கில்டியா இருக்குமில்ல..
13.வர்ண பேனாக்களாக உங்களை மாற்றினால் என்ன வர்ணமாக உங்களுக்கு ஆசை?
பச்சை
14.பிடித்த மணம்?
மண்வாசனை,மருதாணி வாசனை
15.நீங்க அழைக்கப் போகும் பதிவரிடம் உங்களுக்கு பிடித்த விஷயம். அவரை அழைக்கக் காரணம் என்ன ?
யாரையும் அழைக்கப்போறதில்ல.
16.உங்களுக்கு இதை அனுப்பிய பதிவரின் பதிவில் உங்களுக்குப் பிடித்த பதிவு ?
கோபி போடறமாசம் ஒரு பதிவில் .. என்ன செலக்ட் செய்யரது ?
வேறயாரும் கூப்பிட்டாங்களான்னு தெரியல.. பதிவுகள் படிச்சு ஒரு மாசம் ஆகுது.
17. பிடித்த விளையாட்டு?
zuma கம்ப்யூட்டர் கேம்...
18.கண்ணாடி அணிபவரா?
ஆமா .. கவச குண்டலம் போல
19.எப்படிப் பட்ட திரைப் படம் பிடிக்கும்?
ஆர்ட் பிலிம் மாதிரி இருக்கிற படம். மணல் கயிறு மாதிரி ஜோக் படம்
20.கடைசியாகப் பார்த்த படம்?
பசங்க
21.பிடித்த பருவ காலம் எது?
தில்லியில்ன்னா நவம்பர் .. மிதமான குளிர்
22. இப்பொழுது படித்துக்கொண்டு இருக்கும் புத்தகம்?
வ.உ.சி எழுதிய ஆற்றலுக்கு வழி அமைதிக்கு வழி..
23.உங்கள் டெஸ்க்டொப்-ல் இருக்கும் படத்தை எத்தனை நாளுக்கு ஒரு நாள் மாற்றுவீர்கள்?
இல்லை.
24.உங்களுக்கு பிடித்த சத்தம் ? பிடிக்காத சத்தம்?
தெரியல.
25.வீட்டை விட்டு நீங்கள் சென்ற அதிக பட்ச தொலைவு?
சிங்கப்பூர்
26.உங்களுக்கு ஏதாவது தனித் திறமை இருக்கிறதா?
தெரியல.
28.உங்களுக்கு உள்ளே இருக்கும் சாத்தான்?
முன் கோபம்
29.உங்களுக்கு பிடித்த சுற்றுலா தலம்?
மலை சார்ந்த இடங்கள் (கூட்டமில்லாம)
1.உங்களுக்கு ஏன் இந்தப் பெயர் வந்தது? உங்களுக்கு உங்க பெயர் பிடிக்குமா ?
எங்கப்பாக்கு தமிழ் பெயர் வைக்கனும்ன்னு ஆசை.. கயல்விழின்னு வச்சாங்க.. தாத்தாபாட்டி பேரை பேத்திங்களுக்கு பேரன்களுக்கு வைக்கிற பழக்கத்தையும் விட மனசில்லாததால் ரெண்டுபக்கப் பாட்டி பேரை சேத்து முத்துலெட்சுமி எக்ஸ்ட்ரா ஃபிட்டிங்.. (முத்தம்மாள் - வீரலெட்சுமி)
என் பெயர் எனக்கு ரொம்ப பிடிக்கும். பரிட்சை மற்றும் பெரிய லிஸ்ட்களில் தேட ஈஸியா இருக்கும் .
2.கடைசியாக அழுதது எப்பொழுது?
பசங்க படம் பாத்துட்டிருக்கும்போது..
3.உங்களோட கையெழுத்து உங்களுக்கு பிடிக்குமா?
பிடிக்கும் . ஆனா ஒரு பாராவுக்கு மேல அதே அசிங்கமானதும் பிடிக்காது.
4.பிடித்த மதிய உணவு என்ன?
ரசம் சாதம் பீன்ஸ் பொரியல்
5.நீங்கள் வேறு யாராவதாக இருந்தால் உங்களோட நட்பு வச்சுக்குவீங்களா ?
பேசறதை கேக்கமட்டுமே பிடிக்குமா இருந்தா நட்பு வச்சிக்கிடலாம்.. நான் பேசனுன்னு ஆசை இல்ல நானே பேசனும்ன்னு பேராசை பிடிச்சவளா இருக்கறதால கஷ்டம் தான்..
6.கடலில் குளிக்க பிடிக்குமா....அருவியில் குளிக்க பிடிக்குமா?
கடல் காலை நனைக்கமட்டும் தான்.. அருவி தான் அருமை.அது சுருளி மாதிரி டமால் டிமீல்ன்னு விழறதுல இருந்து சின்ன அருவி வரை ..எதுன்னாலும்.
7.முதலில் ஒருவரைப் பார்க்கும் போது எதை கவனிப்பீர்கள்?
முகம் . சில சமயம் வந்துட்டு போனாங்களே அவங்க் அந்த மாடல் தோடு ..இந்த மாதிரி ட்ரஸ் ந்னு யாராவது திரும்ப நினைவுப்படுத்த முயற்சித்தால் .. என்ன போராடினாலும் அதை நான் கவனிச்சதா நினைவே இருக்காது..
8. உங்க கிட்ட உங்களுக்கு பிடிச்ச விஷயம் என்ன? பிடிக்காத விஷயம் என்ன ?
பிடிச்ச விசயம் ... ப்ரண்ட்லியா இருக்கறது..
பிடிக்காத விசயம்.. பொறுப்பா நடந்துக்காம இருக்கிறது.
9.உங்க சரி பாதி கிட்ட உங்களுக்கு பிடித்த பிடிக்காத விசயம் எது?
எல்லாத்துலயும் பெர்ஃபெக்டா இருக்கிறது.
பிடிக்காததும் அதேதான்.. பின்ன எங்களுக்கு கில்டியா இருக்குமில்ல..
13.வர்ண பேனாக்களாக உங்களை மாற்றினால் என்ன வர்ணமாக உங்களுக்கு ஆசை?
பச்சை
14.பிடித்த மணம்?
மண்வாசனை,மருதாணி வாசனை
15.நீங்க அழைக்கப் போகும் பதிவரிடம் உங்களுக்கு பிடித்த விஷயம். அவரை அழைக்கக் காரணம் என்ன ?
யாரையும் அழைக்கப்போறதில்ல.
16.உங்களுக்கு இதை அனுப்பிய பதிவரின் பதிவில் உங்களுக்குப் பிடித்த பதிவு ?
கோபி போடறமாசம் ஒரு பதிவில் .. என்ன செலக்ட் செய்யரது ?
வேறயாரும் கூப்பிட்டாங்களான்னு தெரியல.. பதிவுகள் படிச்சு ஒரு மாசம் ஆகுது.
17. பிடித்த விளையாட்டு?
zuma கம்ப்யூட்டர் கேம்...
18.கண்ணாடி அணிபவரா?
ஆமா .. கவச குண்டலம் போல
19.எப்படிப் பட்ட திரைப் படம் பிடிக்கும்?
ஆர்ட் பிலிம் மாதிரி இருக்கிற படம். மணல் கயிறு மாதிரி ஜோக் படம்
20.கடைசியாகப் பார்த்த படம்?
பசங்க
21.பிடித்த பருவ காலம் எது?
தில்லியில்ன்னா நவம்பர் .. மிதமான குளிர்
22. இப்பொழுது படித்துக்கொண்டு இருக்கும் புத்தகம்?
வ.உ.சி எழுதிய ஆற்றலுக்கு வழி அமைதிக்கு வழி..
23.உங்கள் டெஸ்க்டொப்-ல் இருக்கும் படத்தை எத்தனை நாளுக்கு ஒரு நாள் மாற்றுவீர்கள்?
இல்லை.
24.உங்களுக்கு பிடித்த சத்தம் ? பிடிக்காத சத்தம்?
தெரியல.
25.வீட்டை விட்டு நீங்கள் சென்ற அதிக பட்ச தொலைவு?
சிங்கப்பூர்
26.உங்களுக்கு ஏதாவது தனித் திறமை இருக்கிறதா?
தெரியல.
28.உங்களுக்கு உள்ளே இருக்கும் சாத்தான்?
முன் கோபம்
29.உங்களுக்கு பிடித்த சுற்றுலா தலம்?
மலை சார்ந்த இடங்கள் (கூட்டமில்லாம)
February 2, 2009
ஒன்றிப்படிங்க விளங்கும்....
முல்லை என்னை வழக்கொழிந்த தமிழ் சொல் சிலவற்றை எழுதுமாறு தொடருக்கு அழைத்திருக்கிறார்கள்.. உண்மையில் நம்மையும் அறியாமல் பல வார்த்தைகளை மறந்துவிட்டிருக்கிறோம்.. மகனிடம் தமிழில் பேசு என்று வலியுறுத்தும் என்னிடம் அவன் திரும்பி கேட்கும் போது தான் நான் ஆங்கிலமே கலந்து எத்தனை பொருட்களைக் குறிப்பிடுகிறேன் என்று உணர்ந்தேன்..நிறங்களை தமிழில் குறிப்பிடுவது குறைந்துவிட்டது. சின்னப்பிள்ளையா இருந்தப்பல்லாம் பச்ச வாளியில் தண்ணி பிடிச்சு வைச்சிருக்கேன் என்றெல்லாம் பேசிக்கொண்டிருந்தவள் தான் எப்ப மாறிவிட்டேன்னு தெரியவே இல்லாமல்..க்ரீன் பக்கெட் நிறைய தண்ணீர் பிடிச்சுவைன்னு சொல்றேன். இப்ப ஆங்கில வார்த்தைகலப்பும் இந்தி வார்த்தைக்கலப்பும் எக்கசக்கமாகிவிட்டது.
எங்க ஆச்சி நாங்க சின்னப்பிள்ளையா இருக்கும் போது குளிப்பாட்டி விடுவாங்க.. அப்போதெல்லாம் முதுகுப்பக்கம் சோப்பு போட்டுவிடனும்ன்னு " பொறத்தக்காட்டுன்னு" சொல்வாங்க.. புறம் என்றால் பின்புறம்ன்னு அர்த்தம்பட சொல்வாங்கன்னு நினைக்கிறேன். அதை அவங்க சொல்லும்போது அழகா இருக்கும்..
என் மாமியார் சமையலுக்கு அளவு சொல்லும்போது அரைப்படி காப்படி அரைக்காப்படி என்று கணக்குகளை சொல்வாங்க.. எனக்கு அவை குழப்பத்தை உண்டு செய்யும்..இப்ப கொஞ்சம் புரிகிறது. அம்மா உழக்கால்( ஆழாக்கு) அளப்பதால் அரை உழக்கு கால் உழக்கு என்றும் சொல்வாங்க.. இப்ப பலரும் டம்ளர் கணக்கு ஒரு டம்ளர் இரண்டு டம்ளர்ன்னு சொல்வதைக் கேட்டிருக்கேன்.
மேற்கொண்டு என்ன வார்த்தை என்று யோசிச்சிட்டே இருந்தேன் அப்பத்தான் முல்லையே ஒரு யோசனை சொன்னாங்க.. உடனே நான் .." நல்ல ஐடியான்னு " சொன்னேன்.. பாருங்க நான் நல்ல யோசனைன்னு சொல்லவே இல்லையே.. :)கிழமைகளை நாம தமிழில் சொல்வதும் குறைந்தே வருகிறது என்று தோன்றுகிறது. இவையெல்லாமும் ஒரு நாள் வழக்கொழிந்த வரிசையில் வந்துவிடுமோ என்று தோன்றுகிறது.
படிக்கும் போது சரியாப் படிக்கலைன்னா.. நல்லா ஒன்றிப் படிச்சால்ல நீ எங்க பாட்டுக்கேட்டுக்கிட்டு ... வாய்பாத்துக்கிட்டு படிச்சான்னு திட்டுவாங்க.. அந்த ஒன்றி படிக்கிறது இப்பல்லாம் நாம் பயன்படுத்துவது இல்லைன்னு நினைக்கிறேன்..
என்ன முழிக்கிற... சொன்னது விளங்குச்சா இல்லையான்னு கணவர் கேப்பாங்க.. விளங்கிக்கொள்ளுகிற என்ற வகையில் விளங்கிச்சா என்பது நல்ல சொல் தானே... நான் யாரையும் கேட்பது புரிஞ்சுதான்னு தான்.. இப்படியாக என் ஞாபகத்துக்கு வந்த சில வார்த்தைகளை இங்கே தந்திருக்கேன்.. இங்கே யாரோ பதிவர் எல்லோரையும் ஞாபகத்தை நியாபகம்ன்னு சொல்லாதீங்கன்னு சொல்லிட்டிருந்தாங்க அது யாருன்னு இப்ப ஞாபகம் இல்லைங்க.. :)
பி.கு .. இதெல்லாம் வழக்கொழிந்தவைகளே இல்லை நீங்க தான் பயன்படுத்தலைன்னு சொல்லாதீங்க.. அப்படி ஆகிடுச்சோன்னு நினைச்சுக்கிட்டுப் போட்டிருக்கேன்.
நான் அழைக்க விரும்புவது....
ரொம்ப நாளா பதிவு போடாத கோபிநாத்,
அப்பரம் அயன்கார்த்தி
துளசி]
ஊடால பின்னூட்டப்பதிவு போட்ட அபி அப்பாவையும் பதிவிட அழைக்கிறேன்..
அவர் வித்தியாசமா ஒரு பதிவு போடுவதாக சொல்லி இருக்கிறார்.
எங்க ஆச்சி நாங்க சின்னப்பிள்ளையா இருக்கும் போது குளிப்பாட்டி விடுவாங்க.. அப்போதெல்லாம் முதுகுப்பக்கம் சோப்பு போட்டுவிடனும்ன்னு " பொறத்தக்காட்டுன்னு" சொல்வாங்க.. புறம் என்றால் பின்புறம்ன்னு அர்த்தம்பட சொல்வாங்கன்னு நினைக்கிறேன். அதை அவங்க சொல்லும்போது அழகா இருக்கும்..
என் மாமியார் சமையலுக்கு அளவு சொல்லும்போது அரைப்படி காப்படி அரைக்காப்படி என்று கணக்குகளை சொல்வாங்க.. எனக்கு அவை குழப்பத்தை உண்டு செய்யும்..இப்ப கொஞ்சம் புரிகிறது. அம்மா உழக்கால்( ஆழாக்கு) அளப்பதால் அரை உழக்கு கால் உழக்கு என்றும் சொல்வாங்க.. இப்ப பலரும் டம்ளர் கணக்கு ஒரு டம்ளர் இரண்டு டம்ளர்ன்னு சொல்வதைக் கேட்டிருக்கேன்.
மேற்கொண்டு என்ன வார்த்தை என்று யோசிச்சிட்டே இருந்தேன் அப்பத்தான் முல்லையே ஒரு யோசனை சொன்னாங்க.. உடனே நான் .." நல்ல ஐடியான்னு " சொன்னேன்.. பாருங்க நான் நல்ல யோசனைன்னு சொல்லவே இல்லையே.. :)கிழமைகளை நாம தமிழில் சொல்வதும் குறைந்தே வருகிறது என்று தோன்றுகிறது. இவையெல்லாமும் ஒரு நாள் வழக்கொழிந்த வரிசையில் வந்துவிடுமோ என்று தோன்றுகிறது.
படிக்கும் போது சரியாப் படிக்கலைன்னா.. நல்லா ஒன்றிப் படிச்சால்ல நீ எங்க பாட்டுக்கேட்டுக்கிட்டு ... வாய்பாத்துக்கிட்டு படிச்சான்னு திட்டுவாங்க.. அந்த ஒன்றி படிக்கிறது இப்பல்லாம் நாம் பயன்படுத்துவது இல்லைன்னு நினைக்கிறேன்..
என்ன முழிக்கிற... சொன்னது விளங்குச்சா இல்லையான்னு கணவர் கேப்பாங்க.. விளங்கிக்கொள்ளுகிற என்ற வகையில் விளங்கிச்சா என்பது நல்ல சொல் தானே... நான் யாரையும் கேட்பது புரிஞ்சுதான்னு தான்.. இப்படியாக என் ஞாபகத்துக்கு வந்த சில வார்த்தைகளை இங்கே தந்திருக்கேன்.. இங்கே யாரோ பதிவர் எல்லோரையும் ஞாபகத்தை நியாபகம்ன்னு சொல்லாதீங்கன்னு சொல்லிட்டிருந்தாங்க அது யாருன்னு இப்ப ஞாபகம் இல்லைங்க.. :)
பி.கு .. இதெல்லாம் வழக்கொழிந்தவைகளே இல்லை நீங்க தான் பயன்படுத்தலைன்னு சொல்லாதீங்க.. அப்படி ஆகிடுச்சோன்னு நினைச்சுக்கிட்டுப் போட்டிருக்கேன்.
நான் அழைக்க விரும்புவது....
ரொம்ப நாளா பதிவு போடாத கோபிநாத்,
அப்பரம் அயன்கார்த்தி
துளசி]
ஊடால பின்னூட்டப்பதிவு போட்ட அபி அப்பாவையும் பதிவிட அழைக்கிறேன்..
அவர் வித்தியாசமா ஒரு பதிவு போடுவதாக சொல்லி இருக்கிறார்.
August 28, 2008
கோல நினைவலைகள்
நேற்று ஒரு பதிவு எழுதி வைத்திருந்தேன்.வேர்ட் பேட்டை save செய்திருக்கவில்லை.. ஆனால் ஒரு வேலையாக நகரும்பொழுது கணினியை மானிட்டரில் ஆஃப் செய்துவிட்டு சென்றேன். நடுவில் கரெண்ட் கட் ஆகிவிட்டது. இப்படியாக மானிட்டர் ஆஃப் ஆகி இருக்கும் போது மானிட்டரை ஆன் செய்தால் அது ஷட்டவுன் ஆகி மீண்டும் திரை உயிர் பெறுகிறது. அந்த டாக்குமெண்ட் அழிந்துவிட்டது. தானாக அது ஆஃப் ஆகாமல் இருக்க ஏதும் வழி இருக்கிறதா?
ஒரு தோழியின் அறிவுரையில் இப்போதெல்லாம் நான் ஹைபர்னேட் தான் செய்கிறேன்.. அதனால் வேர்ட் டாக்குமெண்டை சேவ் செய்வதே இல்லை.. அப்படியே பாதியில் ஹைபர்நேட் செய்துவிட்டுப் போய்விடுவேன். மறுநாள் விட்ட இடத்திலிருந்து ஆரம்பிப்பேன்.
இன்று மீண்டும் டைப் செய்துப்போட்டிருக்கிறேன். ஆனால் முன்பு தோன்றிய விதமாய் வரவில்லை பதிவு. புதுகைத்தென்றலின் கோலம் பதிவில் எழுந்த நினைவலைகள்......
எங்கம்மா நான் அஞ்சாப்பு படிக்கும்போதே பொம்பிளைப்பிள்ளைன்னா கோலம் போடத்தெரிந்தே ஆகனுன்னு மூன்று புள்ளி மூன்று வரிசை ஐந்துப்புள்ளி ஐந்துவரிசை என்று சின்னதா கத்துக்கொடுக்க ஆரம்பித்துவிட்டார்கள். சாயங்காலம் வாசல் தெளித்துக்கோலம் போடுவது உன்வேலை என்று பொறுப்பும் ஒப்படைத்துவிட்டார்கள்.
நாங்கள் இருந்தது காலனி வீடு. மூன்று வீடுகள் சின்ன சந்தில் இருக்கும்..அதில் நடுவீடு எங்கள் வீடு. பத்து அடி பாதை தான் . சிமெண்ட் தளம். என்பதால் பெரிய வேலை இல்லை. மார்கழி மாதக்கோலங்களுக்காக மட்டும் காலனி வாசலில் போடுவோம்.
கோலங்களை வகுப்பறையில் கூட நோட்டு புத்தகத்தில் போட்டு பயிற்சி எடுத்துக்கொள்வேன்.
மார்கழிமாதக்கோலத்திற்காக அம்மா புதுகைத்தென்றலின் அம்மாவைப்போலவே முதல் நாள் இரவில் பயிற்சி எடுத்துக்கொள்வதோடு அப்பாவோடு கலந்து என்ன என்ன நிறங்கள் கொடுக்கவேண்டும் என்றும் பேசிவைத்துக்கொள்வார்கள். சாணம் தெளித்து கோலமிட்ட பின் கலர் தூவ என்னை அழைப்பார்கள். அம்மாவைப்போல நேர்த்தியாக வராது .. நான் கலர் தூவிய இடங்களை அம்மாவின் அவுட்லைன் தான் சிறப்பாக்கும்..
காலையில் முதல் ஆளாக 4 மணிக்கே எழுந்து கோலமிடுவதே அம்மாவுக்கு வழக்கம் ஒரு நாள் சிறிது தாமதமாகிவிட்டாலும் வருந்துவார்கள்.33 மூன்று புள்ளியைக்கூட சின்னதாக அழகாக நேர்த்தியாகப்போடுவார்கள்.. நான் என் முறை வரும்போது ஏழு புள்ளிக்கோலத்தையே தள்ளித்தள்ளி வைத்து பெரியதாகக்காட்டிவிடுவேன்.
சின்னவயதில் நூல்கண்டில் சிக்கெடுப்பது மிக பிடித்த பொழுதுபோக்கு. புள்ளிக்கோலம் எனப்படும் சிக்குக்கோலம் எனக்கு அதிகம் வராது. இருந்தாலும் நூலில் சிக்கெடுப்பது போல இதிலும் ஆர்வம் உண்டு. அவ்வப்போது முயற்சிப்பேன். கிருஸ்துமஸ் தினங்களில் அம்மா போடும் கிருஸ்துமஸ் தாத்தா கோலம் எனக்கு மிகவும் பிடிக்கும்.. அப்போதெல்லாம் கேமிரா இல்லாததால் படம் எடுத்துவைக்கவில்லை.
அம்மா வாழ்த்து அட்டைகளைக்கூட கோலமாக்கி போடுவார்கள்.சின்ன அளவில் ஒரு கார்ப்பெட் போல தோன்றும். இப்போது அவற்றை படமெடுத்து ஆல்பத்தில் வைப்பது பழக்கமாகி இருக்கிறது. உங்களுக்கு காண்பிப்பதற்கு டிஜிட்டலில் இனி தான் எடுக்கவேண்டும்.
தில்லியில் இருக்கும் 3 அடி வாசலில் 6 புள்ளி 5 புள்ளி கோலங்கள் மட்டும் தான் இடலாம். அதையும் குளிர் மற்றும் நேரமின்மை என்று காரணம் காட்டி கோல ஸ்டிக்கர் வாங்கி ஒட்டும் சோம்பேறியாகிவிட்டேன் நான்.மகளுக்காக விழாக்காலங்களில் வழக்கம்போல கோலமிட்டு கலர் தூவுவதை வழக்க்மாக வைத்திருக்கிறேன்.
அம்மா எப்போதும் டிகாஷன் இறக்கியபின் காப்பித்தூளை காயவைத்து அதனை ப்ரவுன் கலருக்கு உபயோகப்படுத்துவார்கள்.
இரும்புக்கடையில் இருந்து ஒரு விதமான கருப்பு கலர் வாங்கி யானைக்கு நிஜமான யானைக்கலர் போடுவார்கள். அந்த அந்த கோலத்திற்கு அப்படியே அதன் நிறம் வரவேண்டும் என்பதில் மிக குறிப்பாக இருப்பார்கள். மான் கோலத்தன்றும் மஞ்சள் காவி என்று இரும்புக்கடையில் அப்பாவை வாங்கிவரச்சொல்லி வாசலில் நிஜமானே துள்ளி ஓடும்.
இரண்டு மூன்று நிறப்பொடிகளை வேறு வேறு விகிதங்களில் கலந்து அவ்வப்போது தேவையான ஒரு நிறத்தினை கொண்டுவந்து விடுவார்கள். கலர்ப்பொடிகளை வெள்ளைக்கோலமாவுடன் கலக்கும்போதே நிறம் வெளிறாமல் கலப்பதே ஒரு கலை. இப்போதெல்லாம் ஆற்றுமணலில் கலர் ஏற்றிய கோலமாவுகளை மதுரையில் இருந்து வாங்கிவருகிறார்கள். அது இன்னமும் எளிதாக அழகாக பரவுகிறது. இருந்தாலும் நாமே கலந்து செய்த அந்தக்காலம் போல வருமா?
புதுகைத்தென்றல் பதிவில் நான் பின்னூட்டம் போட்டதும் அவங்க என்னை டேக் பண்ணிட்டாங்க.. அதே பாணியைப் பின்பற்றி இந்த பதிவில் பின்னூட்டமிட்ட முதல் பெண் என்பதால் ராமலக்ஷ்மிக்கு டேக் பண்ணிட்டேன் :) ராமலக்ஷ்மி கோலம் பற்றி எழுதி அசத்துங்க பார்க்கலாம்.
ஒரு தோழியின் அறிவுரையில் இப்போதெல்லாம் நான் ஹைபர்னேட் தான் செய்கிறேன்.. அதனால் வேர்ட் டாக்குமெண்டை சேவ் செய்வதே இல்லை.. அப்படியே பாதியில் ஹைபர்நேட் செய்துவிட்டுப் போய்விடுவேன். மறுநாள் விட்ட இடத்திலிருந்து ஆரம்பிப்பேன்.
இன்று மீண்டும் டைப் செய்துப்போட்டிருக்கிறேன். ஆனால் முன்பு தோன்றிய விதமாய் வரவில்லை பதிவு. புதுகைத்தென்றலின் கோலம் பதிவில் எழுந்த நினைவலைகள்......
எங்கம்மா நான் அஞ்சாப்பு படிக்கும்போதே பொம்பிளைப்பிள்ளைன்னா கோலம் போடத்தெரிந்தே ஆகனுன்னு மூன்று புள்ளி மூன்று வரிசை ஐந்துப்புள்ளி ஐந்துவரிசை என்று சின்னதா கத்துக்கொடுக்க ஆரம்பித்துவிட்டார்கள். சாயங்காலம் வாசல் தெளித்துக்கோலம் போடுவது உன்வேலை என்று பொறுப்பும் ஒப்படைத்துவிட்டார்கள்.
நாங்கள் இருந்தது காலனி வீடு. மூன்று வீடுகள் சின்ன சந்தில் இருக்கும்..அதில் நடுவீடு எங்கள் வீடு. பத்து அடி பாதை தான் . சிமெண்ட் தளம். என்பதால் பெரிய வேலை இல்லை. மார்கழி மாதக்கோலங்களுக்காக மட்டும் காலனி வாசலில் போடுவோம்.
கோலங்களை வகுப்பறையில் கூட நோட்டு புத்தகத்தில் போட்டு பயிற்சி எடுத்துக்கொள்வேன்.
மார்கழிமாதக்கோலத்திற்காக அம்மா புதுகைத்தென்றலின் அம்மாவைப்போலவே முதல் நாள் இரவில் பயிற்சி எடுத்துக்கொள்வதோடு அப்பாவோடு கலந்து என்ன என்ன நிறங்கள் கொடுக்கவேண்டும் என்றும் பேசிவைத்துக்கொள்வார்கள். சாணம் தெளித்து கோலமிட்ட பின் கலர் தூவ என்னை அழைப்பார்கள். அம்மாவைப்போல நேர்த்தியாக வராது .. நான் கலர் தூவிய இடங்களை அம்மாவின் அவுட்லைன் தான் சிறப்பாக்கும்..
காலையில் முதல் ஆளாக 4 மணிக்கே எழுந்து கோலமிடுவதே அம்மாவுக்கு வழக்கம் ஒரு நாள் சிறிது தாமதமாகிவிட்டாலும் வருந்துவார்கள்.33 மூன்று புள்ளியைக்கூட சின்னதாக அழகாக நேர்த்தியாகப்போடுவார்கள்.. நான் என் முறை வரும்போது ஏழு புள்ளிக்கோலத்தையே தள்ளித்தள்ளி வைத்து பெரியதாகக்காட்டிவிடுவேன்.
சின்னவயதில் நூல்கண்டில் சிக்கெடுப்பது மிக பிடித்த பொழுதுபோக்கு. புள்ளிக்கோலம் எனப்படும் சிக்குக்கோலம் எனக்கு அதிகம் வராது. இருந்தாலும் நூலில் சிக்கெடுப்பது போல இதிலும் ஆர்வம் உண்டு. அவ்வப்போது முயற்சிப்பேன். கிருஸ்துமஸ் தினங்களில் அம்மா போடும் கிருஸ்துமஸ் தாத்தா கோலம் எனக்கு மிகவும் பிடிக்கும்.. அப்போதெல்லாம் கேமிரா இல்லாததால் படம் எடுத்துவைக்கவில்லை.
அம்மா வாழ்த்து அட்டைகளைக்கூட கோலமாக்கி போடுவார்கள்.சின்ன அளவில் ஒரு கார்ப்பெட் போல தோன்றும். இப்போது அவற்றை படமெடுத்து ஆல்பத்தில் வைப்பது பழக்கமாகி இருக்கிறது. உங்களுக்கு காண்பிப்பதற்கு டிஜிட்டலில் இனி தான் எடுக்கவேண்டும்.
தில்லியில் இருக்கும் 3 அடி வாசலில் 6 புள்ளி 5 புள்ளி கோலங்கள் மட்டும் தான் இடலாம். அதையும் குளிர் மற்றும் நேரமின்மை என்று காரணம் காட்டி கோல ஸ்டிக்கர் வாங்கி ஒட்டும் சோம்பேறியாகிவிட்டேன் நான்.மகளுக்காக விழாக்காலங்களில் வழக்கம்போல கோலமிட்டு கலர் தூவுவதை வழக்க்மாக வைத்திருக்கிறேன்.
அம்மா எப்போதும் டிகாஷன் இறக்கியபின் காப்பித்தூளை காயவைத்து அதனை ப்ரவுன் கலருக்கு உபயோகப்படுத்துவார்கள்.
இரும்புக்கடையில் இருந்து ஒரு விதமான கருப்பு கலர் வாங்கி யானைக்கு நிஜமான யானைக்கலர் போடுவார்கள். அந்த அந்த கோலத்திற்கு அப்படியே அதன் நிறம் வரவேண்டும் என்பதில் மிக குறிப்பாக இருப்பார்கள். மான் கோலத்தன்றும் மஞ்சள் காவி என்று இரும்புக்கடையில் அப்பாவை வாங்கிவரச்சொல்லி வாசலில் நிஜமானே துள்ளி ஓடும்.
இரண்டு மூன்று நிறப்பொடிகளை வேறு வேறு விகிதங்களில் கலந்து அவ்வப்போது தேவையான ஒரு நிறத்தினை கொண்டுவந்து விடுவார்கள். கலர்ப்பொடிகளை வெள்ளைக்கோலமாவுடன் கலக்கும்போதே நிறம் வெளிறாமல் கலப்பதே ஒரு கலை. இப்போதெல்லாம் ஆற்றுமணலில் கலர் ஏற்றிய கோலமாவுகளை மதுரையில் இருந்து வாங்கிவருகிறார்கள். அது இன்னமும் எளிதாக அழகாக பரவுகிறது. இருந்தாலும் நாமே கலந்து செய்த அந்தக்காலம் போல வருமா?
புதுகைத்தென்றல் பதிவில் நான் பின்னூட்டம் போட்டதும் அவங்க என்னை டேக் பண்ணிட்டாங்க.. அதே பாணியைப் பின்பற்றி இந்த பதிவில் பின்னூட்டமிட்ட முதல் பெண் என்பதால் ராமலக்ஷ்மிக்கு டேக் பண்ணிட்டேன் :) ராமலக்ஷ்மி கோலம் பற்றி எழுதி அசத்துங்க பார்க்கலாம்.
Subscribe to:
Posts (Atom)